Ree op de weg kruist mijn pad

Ree op de weg kruist mijn pad


Ik zal niet zeggen “elke dag”, maar wel zeer regelmatig word ik ‘s morgens, als ik naar Tranås rijd voor m´n werk, getrakteerd op de aanwezigheid van grazende reeën. Dan zie ik er twee staan in een grasland of zomaar ergens in de berm. Fantastisch mooi. Het voelt goed, als je weer zo’n dier van dichtbij in het wild hebt gezien. Wij houden van reeën. Ze hebben een mooie kleur, kijken lieflijk uit hun ogen, doen geen kip kwaad, ze zijn erg lenig en sierlijk: oftewel onze favoriete mede-bosbewoner. Vanmorgen reed ik tegen 06:40 uur richting Tranås, toen er ineens een ree overstak. Vanaf de rechter berm, met als bestemming de linker berm. Omdat ik altijd al rekening houd met overstekende dieren rijd ik niet té hard. Je mag ter plekke 70 km per uur en dat is ook het maximum wat ik aanhoud. Met die snelheid kun je redelijkerwijs nog tijdig remmen mocht er iets oversteken. Vanmorgen was het dus weer eens zover. Ik stond op tijd stil en de ree keek mij met zijn mooie donkerbruine ogen aan, alsof hij mij inschatte als wilde coureur of als diervriendelijke verkeersdeelnemer. Ik stond tijdig stil en hij (of zij) ook. We keken elkaar aan en enkele seconden tikten weg. Toen leek hij een signaal af te geven richting de plek waar hij vandaan kwam en plotseling kwam er een tweede ree uit de rechterberm. Samen stapten ze daarna aan de andere kant van de weg het bos weer in. Het was alsof nummer 1 de situatie eerst even had beoordeeld op veiligheid en dat nummer 2 dat seintje “veilig” even had afgewacht. Zó leuk! Kijk, zo´n toevallige ontmoeting maakt mijn dag meteen goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta