“… potje met vet…”

“… potje met vet…”

 
“Ik heb een potje met vet… Al op de tafel gezet… Ik heb een potje, potje, potje vet al op de tafel gezet!” Wat heb ik dat in die jaren veel gezongen. Volgens mij elke keer als we gingen wandelen. Toen we namelijk in Siddeburen kwamen te wonen, wou mijn moeder graag dat ik snel bekenden ging maken. Toen was het wandelen “in” en ik werd dan ook aangemeld. Echter was ik het avontuur volledig vergeten, totdat ik een item plaatste op Facebook. Daarin vroeg ik wat de eerste ontmoeting met mijn vrienden en vriendinnen was. Van meerdere kreeg ik de wandelclub als antwoord. En daarmee kwamen de herinneringen terug. Van de eerste wandelingen, die ik maar met moeite kon volbrengen. Vijf kilometer was voor iemand van vijf best wel veel hoor. Later ging het beter en beter en ging het ook leuker worden. Er zijn inderdaad toen vele vriendjes en vriendinnetjes gemaakt, die al dan niet later ook bij mij in de klas kwamen te zitten. Reinie was zo lief, om foto’s te maken van haar “wandelboekje”.  Wat werden er destijds veel wandeltochten georganiseerd: van Siddeburen tot Delfzijl en van Hoogezand tot Godlinze. En verder. Volgens mij waren er “vroeger” vele tochten meer dan nu. Hoe we op de verschillende plaatsen kwamen? Waarschijnlijk met ouders van andere wandelaars uit het groepje, met de auto meegelift. Een leuke tijd om op terug te kijken!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta