Portiek dicht!

Portiek dicht!


Ook in Zweden kennen we Wereld Natuur Fonds. Hier heet de organisatie Världens Naturvårdsorganisation en die heeft onderzocht, hoe het met de landschapsdieren gesteld is. Landschapsdieren zijn de dieren, die een symbool zijn van bepaalde delen van Zweden. Enkele voorbeelden van landschapsdieren: eland in Jämtland, beer in Härjedalen, zeehond in Bohuslän, lynx in Hälsingland en bergvos in Lapland. De organisatie van het Wereld Natuur Fonds heeft onderzocht hoe de landschapsdieren het vandaag de dag doen. Of er veel dieren zijn of dat ze juist worden bedreigd met uitsterven. De overgrote meerderheid van de soorten is voldoende aanwezig. Veel soorten staan er vandaag de dag beter voor dan dertig jaar geleden. Bijvoorbeeld wolven, beren, kraanvogels en zeehonden. Er is tegenwoordig een veel groter aantal van deze soorten soort dan toen. De reden van de verbetering is van meerdere dingen afhankelijk geweest. Verschillende dieren zijn bijvoorbeeld beter beschermd tegen de jacht. Het is ook beter met ze gesteld, omdat er nu minder giftige chemicaliën in de natuur zijn. Toch is het nog steeds moeilijk voor verschillende diersoorten. Bijvoorbeeld de bergvos en de lynx. Ze worden onder andere bedreigd door illegale jacht en van veranderingen in het klimaat. Toch al met al een positief bericht over de landschapsdieren.
 
De binnenkant van het wandje was vanochtend droog en kon geplaatst worden. Best wel even spannend, want heb ik alles wel goed gemeten én vervolgens goed op maat in elkaar getimmerd? Het wandje van 1,40 meter breed en 0,85 meter hoog woog er wel in. Desondanks lukte het om het vanuit de werkplaats aan de achterkant van het huis, naar de voordeur te verslepen. De zes treden op, bankje even aan de kant en dan passen. Yes! Het paste perfect. Fijn, stap 1 van het tweede wandje was klaar. Daarna ben ik naar de houtcontainer gelopen om het raam op te zoeken dat er bovenop moest komen. Het raam, dat ik eerder al een keer had gedemonteerd. Het oude, dubbele raam uit de kamer, waarvan ik het buitenste raam kon gebruiken. Dat raam vond ik al snel en dat parkeerde ik even zo lang tegen de heg aan. Er stond geen wind en zodoende was dat wel vertrouwd.
  
Toen ik de onderzijde voldoende had voorbereid plaatste ik het raam erop en met twee hulplatjes timmerde ik het tijdelijk vast aan de, aan het plafond vastgeschroefde, plank. Daarna kon ik beginnen met het rondom vastzetten van het glas met de aftimmerlatten en korte plankjes aan de bovenzijde. Dat verliep voorspoedig en aan het einde van deze middag zat het raam vast. De klok wees toen 16:00 uur aan en het viel ons beiden op dat het nog zo lekker licht was buiten. Heerlijk, de dagen worden langer en langer. De lente komt eraan, terwijl we feitelijk nauwelijks een winter hebben gehad. Wie weet, volgend jaar een betere. Morgen nog een paar latjes aan de buitenkant rondom het raam timmeren en met de kwast in het rond. Dan is ook de tweede zijkant van het portaaltje bij de voordeur dicht. Tevreden!
   
Terwijl ik ´s middags buiten bezig was, was Joke verder gegaan met haar project. Het boek dat gisteren was uitgehold was nu de basis voor het vervolg. Ze was begonnen met het ontstane gat in de bladzijden op te vullen met oase. Daar heeft ze altijd iets van op voorraad. Daarna werden de diverse gereedschappen en “ingrediënten” bijeengezocht: een tang, een schaar en diverse plantjes en takjes. Speciaal voor dit project hadden we vanmiddag in Tranås een paar kunstbloemen gekocht. We waren daar inderdaad samen, omdat Joke naar de kapper was geweest. Ze had een eerder geplande afspraak vanwege haar gezondheid moeten afzeggen, maar wilde een knipbeurt nu niet langer uitstellen. Gelukkig ging alles goed: zowel de heen- en terugreis als het zitten bij de kapper. Omdat het goed ging, zijn we nog even doorgereden naar Fyndlagret, waar we de roosjes vonden.
   
Daarvan korte Joke de stelen in, door er met de draadtang stukjes vanaf te knippen. Daarna begon ze de kunstbloemen een voor een in de oase te prikken. Helaas stond in eerste instantie de oase te hoog, waardoor een en ander niet goed kon worden bedekt. Alles werd er weer voorzichtig uit gehaald, oase is immers heel breekbaar, een stuk oase werd erbij weggesneden en de roosjes werden er opnieuw geprikt. Wel, nadat ook hier weer de nodige stukjes vanaf geknipt moesten worden. Geduld… Nadat de roosjes waren “geplant” begon ze met andere takjes en versiersels. Van alles wat ze had meegenomen bleef alleen een paar stokjes over. Toen ik voor de thee binnenkwam stond er een prachtig bloemstukje op de tafel. Het lijkt erop, alsof de bloemen uit het boek groeien. Joke vond het heel geslaagd en was ook zeer tevreden over háár “geboekt” resultaat. Ja, we vinden het een aanwinst voor de kamertafel. Leuk hoor zo´n handige en creatieve vrouw.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta