Pantro is zó geduldig

Pantro is zó geduldig


Dei schat! Voor de tweede keer op rij moesten we hem de hele ochtend alleen laten. Dat laat me niet onberoerd. Het voelt niet leuk, wanneer je zoals vanochtend de deur weer achter je dicht doet en nog even tegen Pantro zegt “Goed op huisje passen, kereltje! We zijn zó terug!” Terwijl je weet, dat je om acht uur wegrijdt en tegen half een terug zult zijn. Nou weet ik, dat een hondje geen benul van tijd heeft (gelukkig!), maar het is wel een lange zit hoor. Maar vier en halve minuut of vier en half uur: Pantro is ontzettend enthousiast als we de voordeur weer opendoen. Blaffend, kwispelend, “pratend” komt hij op ons af. Heiko gaat meteen met hem aan de wandel en even later zitten we met elkaar aan tafel voor een broodje. Met elkaar, want ook onze trouwe vriend krijgt zijn portie. Niet alleen omdat hij ons huis heeft bewaakt, maar zeg nou zelf: wie kan die vragende ogen weerstaan, laat staan iets weigeren? Trots op je, Pantro!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta