Ouderdoms… W(r)át?

Ouderdoms… W(r)át?


Te pas en te onpas gebruik ik zinnen als “Ja, maar ik ben ook al een oud vrouwtje…” en “Oh, maar dat komt door mijn leeftijd…”. Vandaag voelde ik me ineens toch wel écht een stuk ouder worden. Ik had namelijk een tweetal plekjes op mijn buik, die sterk leken op een moedervlek. Met dat verschil, dat ze de laatste weken gingen jeuken en groeien. En vooral dat laatste vond ik heel vervelend. Je haalt je immers dingen in je hoofd, die niet altijd positief zijn. Omdat ik voor iets anders even naar de huisarts moest vroeg ik hem toch maar even naar de plekjes. Thuis had ik al even een paar woorden in het Zweeds vertaald, zodat ik kon uitleggen wat ik bedoelde. Hij begon een beetje met zijn hoofd te knikken en bevestigde zijn vermoeden toen hij de plekjes had bekeken: “ouderdomswratjes”. Ouderdomswratjes?!? Een paar jaar geleden lachte ik Heiko uit, omdat hij een dergelijk gevalletje liet verwijderen en nu was ik zelf aan de beurt! Hij vroeg of ik ze kwijt wou en daar kon ik alleen maar met ja op antwoorden. Hij deed dat meteen. Geen nieuwe afspraak maken. Nee hoor. Even een verdovinkje erin en snijden maar. En hoewel ik nog naar de SFI-cursus zou (Heiko bleef thuis voor de rörmontör) werd me dat afgeraden. Het kon gaan bloeden en als de verdoving eruit was… Geen probleem: ik ben de “leeftijds-wratjes” kwijt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta