Otta met kikker… Kikker?!?

Otta met kikker… Kikker?!?

kikker
Je zit rustig in de kamer. Het is al schemerig. “Zag ik het goed? Liep Otta daar net voor het raam langs? Had hij iets in zijn bek?” Ja. Het was inderdaad Otta. En hij had ook zeker iets in zijn bek. Maar het was geen muis. Het was een kikker! Een kikker! Op het moment, dat ik tegen het raam tik, kijkt Otta even naar me en legt dan “rustig” zijn prooi op de grond. Het diertje zelf zag ik niet, maar aan de reactie van Otta te hebben gezien, ging hij er vandoor. Terecht! En nou wist ik wel hoe snel onze “jongste telg” was, maar zó snel? Ik had er moeite mee om hem met mijn ogen te volgen. Wat was dat kereltje rap! Het was dus duidelijk, dat de kikker nog leefde. Na hem enige tijd gevolgd te hebben, kwam Otta tot stilstand. Maar niet lang. Met opgeheven kop én de kikker in zijn bek liep hij daarna over het land naar de sloot langs de Bouwteweg. Oh… wat lief! Hij brengt de kikker terug naar de sloot! Die Otta!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta