Oppas Pantro

Oppas Pantro

     
Binnenkort gaan we twee dagen weg en gaan dan overnachten in een hotel. Maar wie past er dan op Pantro? We hebben al meerdere adresjes voor hem gehad. Maar er zijn niet veel bij, waar wij een goed gevoel aan over gehouden hebben. Tuurlek: Heiko’s ouders zijn super, maar voor één nachtje is dat niet haalbaar. Ook in zijn “jeugd” hadden we een goed adres voor hem, maar die mensen zijn ermee gestopt. Lieve vrienden gevraagd, maar zij werken beide overdag en zij wijzen het dan ook (terecht) af. Jammer, échte dierenvrienden. Met nog een paar weekjes te gaan is het zaak om nu toch wel iets te regelen. Alleen waar moeten we nu heen? Pantro wel te verstaan. Een asiel is uit den boze, daar hoor je teveel negatieve geluiden over. En daar is hij weer: Internet biedt uitkomst. Althans dat dachten wij. In Winschoten, hemelsbreed nog geen kilometer van ons vandaan, is een pension. Afgelopen zaterdag even langsgereden om het te bekijken. Een eerste indruk krijg je maar een keer en die was prima. Nette hokken en veel ruimte. Maandag maar gebeld. Geen gehoor. Bij de derde keer de voicemail ingesproken. Een sms-je terug: “Wij zijn gesloten vanaf acht januari jongstleden.” Hebben wij dat? Ja dus. Maar even verder zoeken. We waren immers al héél dichtbij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta