Onze stemming “in de lucht”

Onze stemming “in de lucht”


Onderweg naar huis spraken we gisteravond nog over het noodlot dat onze kleine, dappere Åtta heeft getroffen. Je vraagt je steeds af, hoe het heeft kunnen gebeuren. Vanzelfsprekend zul je nooit te weten komen wat er precies is gebeurt. Misschien maar beter. Zijn kort leventje is over en daar moeten wij weer verder mee. Hoe zwaar ook. Hoe verdrietig ook. Het is triest, dat tevens het leven van dit jonge katertje zo vroeg beëindigd moest worden. Hij zou op 3 oktober aanstaande nog maar drie jaar worden. Wieske, het katertje die we voor Åtta, werd aangereden op de Bouwteweg. Die werd nog geen twee… Daarentegen werden onze poes Mieka en kater Doezel negentien, respectievelijk achttien jaar… We hielden vele herinneringen op. Bijvoorbeeld over de tijd voor het vertrek naar hier. Weken was ik met hem aan het oefenen, dat hij aan een lijntje ging lopen. En dat hij een echte “puber” was. Kattenkwaad uithield. Steeds aanhankelijker werd. Ons elke keer weer kwam begroeten, ook al waren we maar even met Pantro naar de overkant geweest. Vele keren per dag een paar brokjes uit de keuken halen, om vervolgens de wijde wereld weer in te gaan. Wat had hij nog veel moeten zien. Wat had hij nog veel moeten horen. Wat had hij nog veel moeten beleven. Samen… De wolken die aan de hemel stonden waren grauw en grijs. Alsof ook de hemel verdrietig was…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta