Onze reetjes laten zich fotograferen

Onze reetjes laten zich fotograferen


Alle boodschappen waren opgehaald en daarmee kon ik terug naar huis. Terug via de inmiddels bekende route. Het was rond drie uur, dat ik over de weg met nummer 1047 reed. Gezien het tijdstip had ik dan ook geen moment gedacht aan “overstekend wild”. En toch gebeurde dat. Want ongeveer honderd meter voor onze oprit stak een reetje over de weg. Vanaf de rechter kant liep zij rustig naar de andere kant. Zelfs heel voorzichtig onder het prikkeldraad door. Meteen stopte ik en nam ik foto´s. Ik ging er namelijk vanuit, dat het de twee reetjes waren, die we vaker bij ons in de buurt zien. Dat was echter niet het geval, omdat dat een jongetje en een meisje zijn. Dit waren twee meisjes, ik denk zelfs een moeder en dochter. Vooral gezien het feit, dat de kleinste als het ware bescherming bij de grotere zocht. Op het moment, dat er vanaf de andere kant een auto langs reed, dacht ik dat ze het bos in zouden rennen, maar dat was niet zo. Ze bleven mooi staan, wel even op hun hoede, maar nadat de auto weer was verdwenen begonnen ze zelfs lekker rustig te eten. Ze zagen in mij geen gevaar. En hoewel het niet “onze reetjes” waren, heb ik van deze twee genoten. Zij, staand op het land, aan het eten en ik, zittend in de auto, op de weg, aan het bewonderen. Het zijn de kleine dingen die het hem doen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta