Nog steeds geen winter

Nog steeds geen winter

Vandaag begon het voor Joke gunstig. De pijn is draaglijk, maar zit er wel continue. Het zou de rest van de dag hetzelfde worden als gisteren. Rustig blijven liggen op de bank, afgewisseld met het bed. Nou ja, wat het weer betreft mist ze niets. Het is inmiddels 16 januari en de winter is nog steeds niet begonnen. Zo langzamerhand begin ik me een beetje zorgen te maken. Krijgen we nog wel sneeuw en ijs? Een van de redenen om naar Zweden te verhuizen was omdat hier de vier jaargetijden nog duidelijk aanwezig zijn. Een belangrijke daarvan is de winter. Wat ons betreft een winter zoals we die in 2018 hadden. Onze eerste winter hier in Ödarp en we vielen met de neus in de boter. Heel anders dan nu. Hopelijk komt het alsnog in februari. Ik heb toch zeker niet voor niets heel vroegtijdig het sneeuwschuifblad voor de grasmaaier gezet? Tot op heden staat dat geheel werkloos onder het terras op het oosten bij de achtergevel onder een kleed. Ik weiger te geloven dat het voor niets is geweest en laat de grasmaaier annex sneeuwschuiver in opperste gereedheid staan.

Ook vandaag ben ik weer druk doende geweest met de afronding van het redigeren van mijn derde boek. Er leek geen einde aan te komen, maar toch, aan het einde van de dag had ik nog slechts 25 pagina´s te gaan. Dat betekent dat het morgen af zal zijn. Vele uren zijn er aan besteed. En dat houdt ook in: lang achter de pc zitten. Vanmiddag had ik het wel even gehad en ben ik nog even naar buiten gegaan. Even een beetje beweging en frisse lucht. Ik liep het weggetje op, tegenover ons huis, en liep naar het huis genaamd Hagen, van de twee zussen uit Stockholm. Dat vakantiehuis lag er mooi bij in de zon, maar uiteraard helemaal verlaten. Via het akkertje achter hun huis liep ik een rondje en daarna terug door het bos. Onderweg trof ik een oude landbouwmachine aan. Volgens mij eentje die door paarden getrokken moest worden, maar dat weet ik niet zeker. Misschien dat er een lezer is die me daarmee kan helpen. Het is dacht ik een apparaat om hooi mee te schudden zodat het beter en sneller droogt. Hoe lang het daar al staat is onbekend, maar doordat het in weer en wind staat is het ondertussen flink verroest. Ik heb m´n best gedaan om er een paar spannende kiekjes van te maken.

Een eindje verderop zag ik het resultaat van wilde zwijnen in een weiland. Met hun sterke neuzen en puntige hoornen kunnen ze het gras flink omploegen. Dat bleek wel. Op zich is dat misschien nog niet zo heel erg, maar ze halen ook flinke stenen naar boven en dát is minder mooi voor de boer die het land in het voorjaar weer moet bewerken. Die stenen kunnen zijn machines behoorlijk beschadigen, hetgeen een aanzienlijke kostenpost kan veroorzaken. Om die reden worden de wilde zwijnen in onze omgeving meer en meer een plaag genoemd. Van onze buurman hoorde ik dat hij vorig jaar een wild zwijn geschoten had van 160 kg. Toen een familielid van hem dat beest ging slachten, bleek het dier drachtig te zijn van 7 (!) jonkies. De buurman had er dus feitelijk niet één geschoten, maar 8. Dat grote aantal jonkies geeft ook wel aan hoe snel de populatie zich vermeerdert als er niets aan gedaan wordt. Stel dat er van die 7 jonkies 4 vrouwtjes bij waren, die een jaar later ook ieder weer 7 jonkies op de wereld brachten. Dan was deze oorspronkelijke familie van 8 stuks na een jaar al uitgebreid naar 36 stuks! En zo lopen er natuurlijk veel meer families” rond. Het afschieten lijkt de enige oplossing voor dit probleem.

Aan de zijlijn van het weiland zag ik een boom die uit twee lange uitlopers bestond. De ene uitloper stond nog fier richting de hemel te prijken en de andere was omgewaaid en lag horizontaal. De twee waren bij elkaar weggerukt. Onverbiddelijk. Mijn gedachten gingen onwillekeurig uit naar alle echtparen waarvan er één van beiden is overleden. De ander heeft geen steun meer van zijn of haar partner en moet zich alleen staande houden. Daar is veel kracht voor nodig. Misschien een vreemde vergelijking, maar dat riep het beeld bij mij op. Het zal ongetwijfeld te maken hebben met het recent overlijden van een goede vriend, op oudejaarsdag. Kijk maar eens naar de foto en vorm je eigen eerste indruk.

Ook vond ik een oude, vervallen aardkelder op mijn pad. Die zie je hier heel veel op het platteland. Het schijnt dat de temperatuur in de kelders heel gelijkmatig is. ´s Zomers lekker koel en ´s winters vorstvrij. De aardkelder die ik vond was gedeeltelijk ingestort en wordt in ieder geval niet meer door mensen gebruikt. Het lijkt me wel een ideale schuilplaats voor dieren. En zo zie je tijdens een korte wandeling, dicht bij huis ineens voldoende dingen die de aandacht trekken. Voor mij weer een bewijs dat we nu dichter bij de natuur staan en veel meer zien dan voorheen, terwijl we met dezelfde ogen kijken als eerder.

Verder zag ik nog de overblijfselen van twee totaal verschillende hekwerken die rondom een perceel stonden. Het meest linkse is een traditioneel Zweeds hekwerkje dat zonder spijkers of schroeven in elkaar wordt gezet. De horizontale delen zouden eigenlijk een beetje diagonaal moeten lopen, maar bij dit hekje is al dat een beetje verzakt. De staanders worden simpelweg in de grond gedrukt of geslagen en de diagonaal liggende stokken worden met verwarmde dennentakken vastgezet. Men verwarmd die takken boven een vuur, zodat het hars dat erin zit vloeibaar wordt. Daarna binden ze er de horizontale stokken mee vast aan de staanders. Het hars koelt weer af en het wordt zodoende een stijve verbinding. Een echte oude ambacht, het maken van zo´n hekwerk. Op de rechter foto hieronder is een wat ik noem huis-tuin-en-keuken-hekje te zien. Niks bijzonders, maar het ging mij hier om het verschil tussen die twee.

2 gedachten over “Nog steeds geen winter

  1. Zo’n aardkelder herken ik. Kennissen, waar wij waren, hadden hem ook ergens een stuk van hun huis. Was best wel groot.
    Nu gebruikten ze hem niet meer, maar was wel erg fijn in de zomer om daar alles koel te houden.

    1. Het leek ons ook wel leuk om zo´n aardkelder in de tuin te hebben, maar onder ons huis hebben we een hele grote kelder met twee koele, inloop voorraadkasten. Zo´n aardkelder hebben we dus niet direct nodig. Toch heeft het wel wat! Gr. Heiko

Laat een reactie achter op Wilma Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta