NL – maandag 2 april

NL – maandag 2 april


Tweede Paasdag en tevens de verjaardag van mijn tante Heiltje. Die haar 86ste verjaardag mag beleven. Vandaag hebben we niet met haar afgesproken, maar morgen wel! Na wederom een koude nacht, overigens ietsjes warmer dan de vorige twee, gaan we de tafel dekken voor ons ontbijtje. Maar in de caravan eten doen we niet. We krijgen een WhatsApp-berichtje van Sietse: “Lieve gasten, het ontbijt wordt tussen 7 en 10 geserveerd in de kleine kamer”. Ha! Fantastisch, wat een gastheer. We worden ook vandaag weer enthousiast door hem ontvangen. Mét een gedekte ontbijttafel. Warme broodjes, diverse soorten beleg, thee en verse jus d´orange: compleet. Het smaakt ons zó lekker. Hierna gaan we ieder een kant op. Sietse gaat straks weg, want die heeft een Paasbrunch van de motorclub en wij gaan naar Hoogezand. Naar Heiko´s ouders.

Daar worden we begroet met een heerlijke, warme omhelzing en een paar dikke zoenen. Ze zijn ontzettend blij ons weer te zien. Het vorig jaar, op Eerste Kerstdag, hebben we elkaar voor het laatst in levenden lijve gezien en dat was toch al weer drie maanden en een paar dagen geleden. Ook Pantro krijgt een wam onthaal. En die wordt meteen verwend met heerlijke snoepjes. Wij krijgen koffie met een stuk zelfgemaakte kwarktaart. We beginnen te praten en ik struikel soms over mijn eigen woorden, want je wilt zó veel vertellen. Uiteraard hebben we contact. Is het niet via WhatsApp berichten, dan wel met WhatsApp videogesprek of de gewone telefoon. Ook is er geregeld mailverkeer tussen Ödarp en Hoogezand. En de website wordt door hen ook dagelijks bekeken. Soms meerdere keren per dag, want “je weet maar nooit of er nog weer iets geplaatst is”. We krijgen nóg een smakelijke verrassing in de vorm van een slaatje. Eentje die wederom zelf is klaargemaakt en die wij heel graag lusten. We worden volledig in de watten gelegd. We laten ons het slaatje smaken en blijven plezierig bijpraten.

Dan gaan we rond een uur of een samen aan de warme maaltijd. Heiko´s moeder heeft stamppot zoete appels voor ons gemaakt, met op verzoek van Heiko, gehaktballen. Gróte gehaktballen. En lekker! Tijdens het eten krijgen we het over eetgewoontes. Zo krijgen ze in Huize Leugs altijd een zure haring bij de hutspot, terwijl we in Huize Slagter (Drenth) daar speklapjes en rookworst bij kregen. Overigens wel met augurkjes of zilveruitjes. Toch ook met zuur dus… We eten daarmee niet alleen heel smakelijk, maar kunnen ook om de vele verschillen smakelijk lachen. Als we na het eten alles weer hebben opgeruimd gaan we naar Onstwedde. Daar hebben we in het huis van Gert en Elise afgesproken met Daniëlle. Die zou bij ons in de caravan komen, maar daar is het nu veel te koud. Het toeval wil, dat Gert en Elise met de kinderen weggaan en Elise stelde toen voor, dat wij daar zouden kunnen komen. Even een telefoontje met beide “Daantjes” en het is prettig geregeld.

Wel vreemd, dat Daniëlle dáár de deur opendoet. Dat zijn we snel vergeten, wanneer ze ons omhelst en in de armen sluit. We praten ook hier ongedwongen bij over van alles en nog wat. Zoals we van haar zijn gewend met veel enthousiasme. We drinken er koffie en thee en eten er aan het eind van de middag samen nog een broodje. Dat was al een poosje geleden. De laatste keer ook in december van het vorig jaar. Omdat de kleinkinderen heel veel indrukken te verwerken hadden vandaag en het tegen bedtijd liep, wilden we weggaan voordat ze terug zouden zijn. De ontmoeting met ons zou immers ook weer veel losmaken. En we hebben voor morgen met ze afgesproken. Maar (gelukkig) te laat! Terwijl wij de jassen aantrekken gaat de voordeur open en komen ze binnen. “Opa, oma!” Na een paar lekkere knuffels gaan we toch weg. We begroeten iedereen en rijden we weer naar Sietse. Daar drinken we nog een paar kopjes koffie tijdens een goed gesprek, drinken nog een drankje en zoeken dan ons bed weer op. We bellen morgenvroeg met een caravanbouwer en misschien nog met een elektricien en Sietse vraagt morgen een collega of die even naar de installatie wil gaan kijken. Zó kan het echt niet langer. Het is koud en behelpen. Toch is het nu een paar graden boven nul en dat maakt het net even prettiger wanneer we onder ons dekbed kruipen. Tot morgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta