NL – dinsdag 3 april

NL – dinsdag 3 april


Het is vanochtend iets prettiger wakker worden dan de eerste nachten in onze caravan. Het is namelijk vannacht niet onder het vriespunt geweest. Onze neuzen waren inderdaad vanochtend lekker warm. Deze ochtend nemen we het ontbijt weer in de caravan, want onze gastheer is vanochtend vroeg aan het werk gegaan. Net voordat wij uit bed gingen. We eten nu rustiger dan een paar nachten eerder. Een paar broodjes met een kopje thee. Toen konden we ons even lekker douchen bij Sietse. Top hoor. Schoon en daarmee fris en fruitig gaan we naar tante Heiltje. Met een gigantische lach op haar gezicht doet ze ons de deur open. Wederom een hartelijk ontvangst en dat is zó hartverwarmend overal. Daar word je ongelofelijk blij van. Ondanks dat we op haar verjaardag al even voor haar hadden gezongen (tijdens een telefoongesprekje) feliciteerden we mijn tante nogmaals met haar 86ste verjaardag. En uiteraard hoort daar dan ook een cadeautje bij. We worden op onze beurt getrakteerd op een heerlijk gebakje en ook hier babbelen we warmhartig, om elkaar weer volledig op de hoogte te brengen van alles wat we meegemaakt hebben in de tijd dat we elkaar niet hebben gesproken en gezien. Gesproken hebben we elkaar een paar dagen geleden nog, maar dan praat je toch net even weer over andere dingen dan nu. En praten kunnen we. Ook hier komen na de koffie drankjes en hapjes op tafel en kunnen we zelfs aan de soep als we willen. Dat doen we echter niet, omdat we begin van de middag weer verder willen. Na een paar uurtjes zeggen we dan ook weer “tot ziens!” tegen tante Heiltje en gaan daarna richting Veendam, waar we een paar boodschapjes doen. Vervolgens gaan we naar Scheemda.

Daar heb ik namelijk een afspraakje met de schoonheidsspecialiste. Niet verwacht hè? Ik tot de vorige week ook niet trouwens. Maar toch had ik op het laatste moment een afspraak gemaakt. Daarover later meer. Tijdens het uurtje dat ik daar zit, gaat Heiko naar een bouwmarkt om een paar plankjes. Pantro heeft meer en meer moeite om een paar keer op een dag de auto in te springen. Arme jongen. Met die planken wil Heiko voor hem een soort oprij-loop-plank maken. Om ze in de auto te kunnen leggen wordt er in het midden een scharnier geplaatst. Dat alles gaat hij morgenvroeg maken. Hierna komt Heiko de behandelkamer binnen, waar nét de laatste handelingen verricht worden. Wat een timing. We verlaten Scheemda om naar Onstwedde te gaan. Daar hebben we afgesproken met Gert en Elise en de kinderen Merle en Daan. Nog even met Pantro uit en rond half zes stappen we de keuken binnen, waar we door beide kleinkinderen worden begroet. “Opa, opa! Oma, oma!” Heerlijk om ook die stemmetjes weer door je hoofd te laten gaan. Emotioneel momentje hoor. We worden ook door hun papa en mama weer hartelijk welkom geheten. Elise is drukdoende met het eten, want we eten mee! Het ruikt al heerlijk en het ís ook heerlijk. Wat eet het toch anders als je met kinderen en kleinkinderen aan tafel zit!

Merle vindt dat we veel over haar moeten weten en vertelt dan ook heel, heel veel. Wat kan die al lekker babbelen! Prachtig. Dat ze dan af en toe papa en mama herhaalt is geen enkel probleem en alleen maar schitterend om haar te horen kletsen. Onder het eten komt Daan wel vijf, zes keer bij mij om me elke keer een heerlijke zoen te geven. Dan worden de beide kleinkinderen verwend met een paar cadeautjes (voor Merle een poppenstoeltje voor op haar fiets en voor Daan brandweer spulletjes) en ook Gert en Elise krijgen alvast iets voor de geboorte van hun/ ons derde (klein-) kindje. Nadat Merle en Daan nog even mogen spelen is het tijd voor ze om naar bed te gaan. We krijgen de nodige overweldigende knuffels en zoenen en dan gaan ze slapen. Daarna babbelen we nog een hele poos met Gert en Elise. Wat ontzettend genoeglijk allemaal! Maar ook hier komt de tijd om weer op te stappen. Niet in de laatste plaats om de aanstaande moeder de mogelijkheid te bieden niet al te laat naar bed te gaan. Nog maar drie weekjes en dan… Ook vanavond praten we nog even met Sietse bij en die kan ons ook vertellen, dat morgen een collega van hem langskomt om naar onze installatie in de caravan te gaan kijken. Dat zijn mooie berichten, want ondanks het feit, dat het stukken warmer is blijft het lastig, dat we geen stromend water hebben. Je redt je snel hoor, maar de kachel willen we toch ook wel even aan hebben. Al was het alleen maar even voor de nacht. Hopelijk binnenkort. Tot morgen!
 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta