NL 25 december – Eerste Kerstdag

NL 25 december – Eerste Kerstdag

  
Eerste Kerstdag 2017! We worden wakker in het hotel… Nog nooit heeft een van ons beiden dit ooit eerder meegemaakt: niet thuis zijn met de Kerst. Hoe vreemd is het gevoel er dan ook bij. We laten ons (duur) ontbijt er niet minder om smaken hoor. Overigens: het bleek, dat Pantro zijn verblijf bij die veertig euro inzaten. Er moest grondiger schoongemaakt worden, wanneer er een hondje had overnacht… Ons hondje bleef uiteraard achter op de kamer, maar dat vond hij maar niets. Hij begon te blaffen. En zo luid, dat iemand ons kwam waarschuwen: overlast! Heiko heeft Pantro daarom in de kofferbak van de auto gedaan. Een kwartiertje later zaten wij ook bij hem in de auto: we gaan naar Heiko’s pap en mam!

“Vrolijk Kerstfeest!” roepen we beide in koor, wanneer de deur voor ons wordt opengedaan.  We menen het oprecht, maar weten ook, dat het ook een Kerstfeest wordt met gemengde gevoelens. Door het gemis van dierbaren die er niet meer zijn en door het straks achterlaten van de dierbaren die er gelukkig nog wel zijn… Hele dubbele gevoelens. Toch willen we de Kerstsfeer zoveel mogelijk delen en dat lukt. Er wordt gezellig gepraat én gelachen! We krijgen koffie met gebak én een zelfgemaakte salade. Wat smaakt het ons allemaal heerlijk! Terwijl Heiko en zijn vader gezellig praten, staat zijn mam in de keuken: ze heeft stamppot (groene) bonen voorbereid, die ze nu verder klaarmaakt. Hierbij kan ik gelukkig wat hand en spandiensten verlenen.

Een uurtje later laten we ons de stamppot mét rookworst voorzetten. Ook dit is niet te versmaden! We wassen gezamenlijk af en ruimen alles weer netjes op. Alles weer aan de kant. En daarmee is het “ineens” tijd voor ons, om de gekochte levensmiddelen uit de koel- en diepvrieskast te halen: we willen niet te laat gaan rijden. We gaan weer naar Zweden. Vervelend moment! Emotioneel moment! Je zou willen, dat je deze momenten kon overspringen. Na een hele mooie tijd met elkaar te hebben doorgebracht is er nu alleen verdriet… Meerdere keren wordt er nog even lekker geknuffeld en gezoend, maar dan komt toch het moment, dat we de auto starten en wegrijden. Al zwaaiend. Beide met tranen in de ogen… Lieve pap en mam, wat hebben we deze week heerlijke uren samen gehad. Die hadden we voor geen goud willen missen. We gaan nu weer voor een paar maandjes naar huis. Bedankt voor alles! Vanaf morgen bellen we weer én gaan we via WhatsApp aan de slag met videogesprekken! We houden van jullie!
We hebben voor een groot deel van deze laatste vakantiedag in Nederland genoten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta