NL 19 december

NL 19 december


Vandaag splitsten onze wegen zich. Joke zette ik af in Siddeburen bij Nettie, waar zij tevens Tineke zou treffen en Netties dochter, Laura. Een weerzien na ruim zeven maanden. Een soms zeer emotionele ontmoeting, mede in verband met Netties moeilijke periode van ziekte en langdurig verblijf in het ziekenhuis. Gelukkig gaat het nu met haar de goede kant op. Tineke moet het volgend jaar een operatie ondergaan… Moeilijk om dan zo ver weg te zijn. Anders ging ze veel vaker naar de meiden. Ook ging ze naar Martje van Lang. Eveneens in Siddeburen. Een oude vriendin van haar moeder. Daarvandaan liep ze nog naar Jan en Dina. Stuk voor stuk hele lieve mensen, die Joke al “levenslang” kent en die ook zeer goed bevriend waren met haar moeder. Bijbabbelen in een korte tijd. Vooral belangrijk was het om even elkaar weer te kunnen knuffelen. Gezellig!

Ondertussen reed ik door naar Groningen, voor een ontmoeting met de ex-Monuta-collega’s. Op het kantoor aan de Melisseweg. Maar niet met lege handen. Eerst even via de AH in Siddeburen voor iets lekker voor bij de koffie. In Groningen werd ik zeer welkom ontvangen en we werd meteen koffiegezet en tijd vrijgemaakt voor het bijpraten. Ondanks de drukte, want er waren veel overlijdensmeldingen. Ik trof een aantal oud- collega’s en hoorde, dat er in de 7 maanden dat ik weg ben toch wel de nodige personeelswisselingen waren geweest. Met name onder de groep van de Laatste Verzorging. Erg jammer, want het was feitelijk één grote familie én een winning team. In mijn ogen is de reorganisatie bij Monuta debet aan het uit elkaar vallen van het team…

Tegen 13:00 uur pikte ik Joke weer op. Nadat ook ik nog even bij Jan en Dina een kop koffie mét wat lekkers kreeg. Toen reden we samen naar Annen, waar Jokes tante op ons wachtte. Met koffie en warme banketstaaf! Beide dames hebben geregeld telefonisch contact, al dan niet met beeld, maar toch werd er gezellig veel gesproken. Over van alles en nog wat. Tante Heiltje is onlangs geopereerd aan haar oogleden (hingen veel te erg) en dat was duidelijk te zien. Mooi geworden. Ook loopt ze al weer stukken beter dan toen we haar in augustus zagen. Ondanks het aanbod om daar een bordje soep te eten, moeten we gaan. Er staat nog een afspraakje op het programma. In Assen.

Daar troffen we onze vrienden Jan en Dietske die, als het goed is, in mei tijdens de Pinksterdagen bij ons komen. In Zweden! Ondanks dat we ook hier de mond niet konden houden en ook hier veel met elkaar te bepraten hadden, maakten we het niet te laat. Want al deze bezoekjes van deze week zijn niet alleen stuk voor stuk fantastisch om te beleven, maar toch ook erg vermoeiend. Tegen half tien waren we weer in het vakantiehuisje in Drouwenerzand. Uitgeteld op de bank en even een “stom spelletje” doen op de telefoon. Een uur later lagen we op bed. Bedankt allemaal, voor jullie gastvrijheid! We hebben van deze vierde vakantiedag genoten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta