NL 17 december

NL 17 december


Vanochtend hadden we afgesproken bij Gert en Elise, Merle en Daan. En wie deed daar de deur open? Kleindochter Merle! En Daan stapte meteen op ons af: “Opa en oma!” Heerlijk om die gezichtjes weer te zien. We worden door Gert en Elise hartelijk welkom geheten. Na de omhelzingen vragen we vrijwel meteen hoe de zwangerschap verloopt. Elise geeft aan, dat het nu wel anders is dan de zwangerschap van Daan. Toen was alleen Merle er nog maar en nu zijn er twee kleintjes. Die veel zorg en aandacht vragen. We worden verrast met iets lekkers bij de koffie. Wat lief: we worden door onze kleinkinderen uitgenodigd om met ze te gaan spelen en dat doen we dan ook graag. Daarna is het echter tijd voor het uitpakken van een paar cadeautjes.

De Kerstman was al vroeg in Zweden en vroeg of we zo vriendelijk wilden zijn, om een paar presentjes mee te willen nemen. Tuurlek! Maar even werd het een “strijd”: wie mocht nou uitpakken? Afwisselend mochten Merle en Daan een aardigheidje uitpakken. Vooral de bedlampjes in de vorm van een eekhoorntje en konijntje vielen goed in de smaak. Ook gingen we met ze mee naar boven, toen het tijd werd voor hun middagslaapje. Merle vroeg nog heel aandoenlijk of we er nog waren als ze weer wakker werd… Helaas niet. “Kom je dan gauw weer?” Dan schiet je wel even vol hoor… Samen met Gert en Elise hebben we nog even een broodje (of twee) bij hen gegeten en verder bijgepraat. Hierna moesten we voor nu weer “tot ziens” zeggen. Bedankt voor de gastvrijheid en de aangename uurtjes, Gert en Elise, Merle en Daan!

We rijden naar Smeerling, waar we wandelen met Pantro en waar hij zijn brokken krijgt. Omdat Riks en Phaedra (tijdelijk) in een chalet wonen, met hun grote dog, is het dit keer helaas voor onze viervoeter niet mogelijk mee te gaan. Hij blijft dan ook in de auto. We worden door onze vrienden enthousiast begroet. Meteen beginnen de onderhoudende verhalen. Over de verkoop van hun huis, over de aankoop van ons huis, over de huisdiertjes, ons avontuur in Ödarp en nog zoveel meer! Het is als vanouds ongedwongen en knus. Het volgend jaar gaan ze voor een paar weekjes naar Zweden op vakantie en dan komen ze ook gezellig een dag (of twee, drie) bij ons in Ödarp. Tot dan en bedankt voor de gastvrijheid!

Daarna is het tijd om wederom onze Pantro uit te laten en even heerlijk te verwennen. Onze jongen moet er vandaag aan “geloven” en kan ook vanavond niet mee: we gaan uit eten met Ben en Anja. Die hadden een tafeltje gereserveerd in Gieten. We raken meteen (weer) aan de praat en vergeten daarbij helemaal de menukaart te bekijken en een keuze te maken… Prettige gesprekken worden gevoerd en de tijd vliegt daardoor voorbij. We hebben genoten van ons gezelschap en het lekker eten. We sluiten én de gesprekken én de avond af met een kopje koffie en zeggen rond negen uur “tot ziens!” We hebben van deze tweede vakantiedag genoten!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta