Nieuwjaarsborrel met de buren

Nieuwjaarsborrel met de buren

   
Vanochtend waren we verplicht om nog boodschappen te doen in Aneby. Gisteren was meel, suiker en gist opgegaan in de oliebollen. Vanmiddag willen we de buren ook oliebollen aanbieden en daarmee hadden we geen keus, om de ingrediënten te halen. Vandaag stond overigens nagenoeg helemaal in het teken van de nieuwjaarsborrel. Een paar weken geleden leek het mij wel een leuk idee, om als buurtjes bij elkaar te komen, om samen het nieuwe jaar in te luiden. Ik had daarvoor een uitnodiging gemaakt en die had iedereen de dag na Kerst in de bus gekregen. Met iedereen bedoel ik dan onze buren Jörgen en Martine, alle inwoners van het dorpje Västorp, plus Johan en Kristina met zijn moeder Ingrid. In totaal zouden we dan ongeveer met 15 tot 17 personen zijn, afhankelijk van het feit of de kinderen van Jörgen en Martina mee zouden komen. Een mooi groepje, toch? Belangrijk ingrediënt was, dat het een “Nederlandse nieuwjaarsvisite” zou zijn. Oftewel met oliebollen, rolletjes met slagroom, kniepertjes.
   
Vlak voordat we Aneby inrijden, gaan we over een brug, waaronder een beekje stroomt. Normaal is dit een rustig watertje, maar dat was vanochtend wel anders. Nee, het was nu niet ineens een woeste rivier geworden hoor, maar het water stond wel behoorlijk hoog. Zo hoog, dat het water over de oevers was gelopen en grote stukken land had doen onderlopen. We moesten twee keer kijken om te ontdekken, waar het beekje zelf nou eigenlijk liep. Daarnaast zagen we in de berm van de weg tussen Bordsjö en Blå Grindar (het kronkelpaadje), dat wilde zwijnen hele grote stukken grond hadden omgewoeld. Over een stuk van vele tientallen meters was de grond volledig kapot gemaakt. Alsof een boer daar met een ploeg langs was gekomen. Boomwortels lagen volledig kapot boven de grond en keien waren duidelijk zichtbaar verplaatst. En het was beslist niet alleen oppervlakkig, maar op bepaalde plaatsen ook nog eens behoorlijk diep. Hoe ze dat doen? Alleen met de neus of ook met hun poten. Onvoorstelbaar. Dat de wilde zwijnen veel kracht hebben is hiermee wel bewezen. Ook, dat er zo langzamerhand gesproken kan worden over een plaag.
 
Na thuiskomst maakte ik meteen het beslag voor de oliebollen, zodat dat alvast kon gaan rijzen. Heiko zette ondertussen van alles klaar voor de bijeenkomst van vanmiddag. Verschillende soorten frisdrank, met en zonder prik en ook een paar blikjes bier, met en zonder alcohol, rode en witte wijn. Met daarbij de juiste glazen en bekers. Vervolgens begon hij de kaas en worst te snijden. We waren ongeveer tegelijkertijd klaar. Ondertussen was het drie kwartier later en had het beslag genoeg tijd gekregen om te rijzen. Even onder de theedoek gluren en ja hoor: het was een beetje gerezen. Heiko verdween met de beslagkom naar de kelder, waar hij eerder de frituur reeds had aangezet. Die was zodoende op temperatuur en kon hij meteen beginnen te bakken. Ondertussen ging ik in de keuken verder met het klaarzetten en netjes presenteren van de schalen met de hapjes en de drankjes. Het was de bedoeling, dat iedereen in de keuken een papieren bordje met de tekst “Happy New Year” zou pakken en vervolgens langs het “buffet” het nodige mee zou nemen. Om daarna, inclusief een drankje, naar de woonkamer te komen, waar we gezellig bij elkaar zouden kunnen zijn.
  
Onze directe buren hadden laten weten dat ze niet konden komen. Ze moesten werken. Jammer, want we gingen er juist vanuit, dat iedereen deze week nog wel vrij zou zijn. Dat bleek echter een kleine misrekening. Ook twee buren van Västorp konden niet komen vanwege hun werk. En vanochtend kregen we helaas nog een afmelding. Wegens ziekte van Erling kwamen hij en zijn vrouw Britt uit Västorp niet. Oei… Dat zijn al acht personen die niet komen. Hopelijk komt de rest wel… De tijd vorderde ondertussen snel en op het laatst hadden we nog precies 15 minuten over voordat de eerste gasten zouden kunnen komen. En inderdaad klokslag twee werd er aan de deur geklopt en stonden Roy en Maria voor de deur. Bewoners uit Västorp, die we nog niet kenden. Wel hadden we over ze gehoord en nu hebben we die eindelijk eens een hand kunnen geven en kennis kunnen maken. Erg leuk! Al snel kwamen daarna Lennart en zijn vrouw Irene met haar zus, gevolgd door Johan met zijn vrouw Kristina en zijn moeder Ingrid. Daarmee waren we compleet.
   
Een gezellige drukte ontstond er in de hal waar iedereen tegelijkertijd zijn of haar jas en schoenen uit deed. Een aantal hadden eigen slofjes meegenomen en iedereen had een presentje voor ons bij zich. Bedankt! We “dirigeerden” onze gasten naar de keuken, waar Heiko uitlegde, dat ze onder andere oliebollen kregen en rolletjes met slagroom. Met een bescheiden bordje met zoete en/of hartige hapjes en een bekertje drinken kwamen ze naar de kamer. Heiko heette iedereen even welkom en wenste allen een “Gott nytt år”. Daarna kwamen de gesprekken op gang en gingen de verschillende verhalen rond. Onder andere over de wilde zwijnen plaag. Het werd een gezellige middag, waarbij men met enige regelmaat nog eventjes weer iets uit de keuken haalde. De oliebollen waren een succes! We merkten wel, dat we geen van beide alle gesprekken helemaal goed hebben kunnen volgen, echter de middag kon desondanks als zeer geslaagd worden beschouwd. Uiteindelijk besloot men tegen half zes op te stappen. Dat deden ze niet voordat wij hartelijk werden bedankt voor dit leuk initiatief. Het was voor herhaling vatbaar! Toen we het huis weer leeg hadden ruimden we eerst alles op, om vervolgens beiden op onze eigen bank neer te vallen om de avond zeer rustig door te brengen. Net als Jikke en Ebba, die nadat de laatste gasten huiswaarts waren gekeerd, weer tevoorschijn kwamen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta