Nieuw project beginnen?

Nieuw project beginnen?

 
Vandaag heb ik voorlopig de laatste hand gelegd aan het afsluiten van het portaaltje bij de voordeur van ons huis. De meeste tijd zat in het maken van een glaslatje. De onderste, oude glaslat bleek volledig verrot te zijn. Het glas stond aan de onderkant gewoon los in het kozijn! Zo kon dat niet blijven. In de werkplaats ging ik op zoek naar een geschikt latje. Dat zaagde ik vierkant, waardoor het een latje werd van 2,5 cm x 2,5 cm. Daarna zaagde ik er een schuine kant aan onder 45 graden, zodat eventueel regenwater van het raam afloopt en niet naar het raam toe. Dat was eenvoudig te doen door de cirkelzaag onder die hoek te plaatsen. Helaas ging dat niet zonder slag of stoot. Het mechanisme daarvoor zat namelijk vast. De zaag heb ik al diverse malen gebruikt en het zaagsel was overal in- en tussen gekropen. Na een goede schoonmaakbeurt lukte het wél om het zaagblad te laten zakken én te draaien. Daarna was het een kwestie van meten en fijnslijpen van het latje. Nadat ik het kozijn ter plekke én de glaslat goed in de verf had gezet, timmerde ik de glaslat vast aan het kozijn. Ook de andere gebruikte latten en plankjes zette ik een keer in de witte verf. Zo lijkt het in ieder geval redelijk afgewerkt en kan het er eerst wel even tegen. Als het iets warmer is buiten zal ik alles nog eens goed gaan afkitten, schuren en aflakken. Voor nu is het eerst klaar!

Weer en projectje dat van de to-do-list afgestreept kan worden. Hmmm, wat staat er nu op het lijstje…? Ik kan natuurlijk altijd een ödehus kopen. Wat is een ödehus? Er is niet echt een goede definitie voor, maar een gebouw dat lange tijd niet is gebruikt of bewoond, aan belang is verloren en dat misschien een tijdje niet is onderhouden, kan een redelijke omschrijving zijn. Vrij vertaald wellicht een “lothuis”, een huis dat aan zijn lot werd overgelaten. Er zijn geen exacte cijfers bekend over hoeveel zogenaamde lothuizen er in Zweden zijn, maar dat wordt momenteel op ongeveer 100.000 geschat. Sinds 2016 bestaat een Facebook-groep “Jag räddade ett ödehus”: ik redde een lothuis, welke momenteel meer dan 16.000 leden telt. Een groep die in aantal leden vandaag de dag snel groeit. Het is bedoeld voor mensen die een verlaten huis hebben gered, die een verlaten huis willen redden en voor diegenen die een verlaten huis willen verkopen. Het idee erachter is, om een ​​bron van kennis en inspiratie te zijn. Zo willen ze een gedeelte van het inmiddels rottend cultureel erfgoed van de ondergang proberen te sparen. Eveneens kan dit forum worden gebruikt voor kennisoverdracht en goed advies. Het is zeker inspirerend en uitnodigend! Want ergens in Zweden staat, in een weelderig bosgebied, iets wat vroeger een functionerende boerderij was. Tegenwoordig heeft de natuur een groot deel van het huis overgenomen. Het is jammer, wanneer dit daadwerkelijk verloren gaat…

 


Ach nee, toch (nog) maar niet. Kijk maar gewoon even in het rond, Heiko en je ziet van alles. Eerst nog maar weer het grote groene kleed voor de derde keer over de caravan getrokken en vastgezet met een touw. De storm van de afgelopen week was er opnieuw in geslaagd, om het kleed van de caravan af te blazen. Hopelijk blijft het nu een tijdje windstil en laat de natuur het kleed met rust. Het kleed hebben we er met name overheen gedaan vanwege de sneeuw. Met de huidige winter hoeven we daar overigens helemaal niet voor te vrezen. We zullen zien wat er nog in het vat zit. Verder heb ik de pallets, die onder de pellets zaten onder het terras weggepakt en achter de houtcontainer gelegd. Die pallets kan ik in het voorjaar goed gebruiken, om het te drogen hout weer op te leggen. Tja, het circus kan straks weer van voren af aan beginnen. Bomen omzagen, in mootjes zagen, naar de aanhanger slepen, naar huis rijden en afladen, kloven en drogen. Ik lees er op dit moment een boek over, dat we van Rob en Marijke uit Flisby hebben gekregen. Erg interessant trouwens. Ik lees er onder andere in, dat het verzamelen van het brandhout meer is dan alleen hout voor de kachel. Het geeft de mens ook een veilig en voldaan gevoel! Veilig in de zin van: “Laat de winter maar komen, wij komen niet in de kou te zitten. We zijn goed voorbereid en hebben weer voldoende brandhout in voorraad”. Ook vind ik in het boek verschillende manieren om hout te stapelen, met als doel om het (beter) te laten drogen. Heel leerzaam.

Vandaag ging het weer slechter met Joke. Het gaat inderdaad een beetje op en neer. De ene dag gaat het beter dan de andere. Gelukkig is het wachten op nader onderzoek bijna aan zijn einde gekomen, want overmorgen (dinsdagochtend) is er de langverwachte afspraak voor een echo. Hopelijk komt daar iets uit, wat verholpen kan worden waarmee niet alleen de klachten, maar ook de oorzaak verdwijnen. Gisteravond waren we opnieuw getuige van mooi verkleurende luchten. Het ene moment geeloranje, het andere moment geel-blauw en dan ineens lijkt het wel alsof de hele wereld oranje kleurt! Het was alsof de wereld eruitzag, als een hele oude foto. Een kleurenfoto van vroeger, die door het lange liggen alleen nog maar de oranje-bruine tinten had overgehouden. Fascinerend…
   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta