Niet alle honden spelen

Niet alle honden spelen


Dat niet alle honden spelen in de sneeuw werd ons dinsdag duidelijk. Toen we naar Tranås reden liep ons een jager tegemoet. Een groot geweer op zijn schouder… Nee, dat beeld… Nog geen honderd meter verder loopt er ineens een hondje de weg op. Vanwege de gladheid van de weg (door de aangereden sneeuw was het ijs) konden we amper remmen. Gelukkig rende hij ineens terug, de berm in. Om vervolgens weer de weg op te gaan. Hij liep met zijn neus op de grond. Een jachthond dus. Hij had naast zijn halsband nog een bandje om. Wij denken, dat dat iets is geweest van zender – ontvanger. Zodat zijn baas kan zien waar hij (ongeveer) is. Het hondje had alleen maar oog, nee neus, voor de geurtjes en trok zich van ons niets aan. Gevaarlijk hoor. Nu reden wij niet snel, maar een vrachtwagen had niet kunnen stoppen. Zou zijn baasje hebben geweten, dat hij op de weg liep? Waarschijnlijk wel, want hij moet maar één ding: wild opsporen. Niet zielig, dat zit in de aard van het beestje en hij zag er goed en gezond uit. Toch vind ik het onverantwoord, dat het baasje niet bij hem in de buurt was.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta