Negentien!

Negentien!

 
Gisteravond zijn we voor het eerst in een behoorlijke tijd weer even aan het toeren geweest. Met als uiteindelijke doel het spotten van wild. Vanzelfsprekend gingen we richting de plaats waar Heiko de hinde, met haar kalfjes had gezien. Helaas waren die drie er niet, maar al snel zagen we wel twee anderen. Volwassen reeën. Een bok en een hinde, oftewel een mannetje en een vrouwtje. En ze bleven staan te poseren! We vervolgden de weg richting Tranås en kregen daar meerdere reeën te zien. In totaal zaten we al snel op tien, tien, tien! Om de rust op te zoeken, sloegen we halverwege de weg af, richting Sunhultsbrunn. Op die weg gingen we na ongeveer vijfhonderd meter een landweggetje op, de bossen in. Daar is de kans op wild, reetjes, vossen, wilde zwijnen én elanden, groter. Verkeer rijdt daar zelden en is daarmee ideaal én voor de dieren én voor ons. Ja hoor! We zagen ze! Soms een alleen, soms twee en een keer vier. Toen we na een half uurtje weer thuis waren stond het totaal op negentien reetjes. We hebben ze gezien. Van jong tot oud, van groot tot klein. Nee, helaas niet zo klein als die van Heiko, maar dat mocht de pret beslist niet drukken. Wat zijn ze prachtig!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta