Met “grote familie” op de foto

Met “grote familie” op de foto


Voor vandaag hadden we weer afgesproken bij mijn ouders in Hoogezand. Maar pas nadat we in alle rust waren opgestaan en hadden ontbeten. Tegen 10:30 uur reden we weg. Eerst even langs Geert en Froukje in Kolham, om een aardigheidje bij de achterdeur achter te laten en daarna door naar mijn ouders. Daar aangekomen kregen we meteen een lekker bakje koffie voorgeschoteld en een oer-Hollandse gevulde koek. Uiteraard werd er weer plezant gepraat over vele dingen. Tegen 12:30 uur reden we met z’n vieren in onze auto richting Zuidbroek. Daar heeft mijn moeder elke maandagmiddag afleiding in de vorm van het zanggroepje ” De Zeemansvrouwen”. De laatste maanden heeft ze daar helaas niet meer aan mee kunnen doen, vanwege gezondheidsproblemen. Vanmiddag werden er echter foto´s gemaakt van het koor in hun nieuwe kleding. Daar wilde ze heel graag bij aanwezig zijn.

Om 13:00 uur waren we bij buurtcentrum De Broeckhof te Zuidbroek en zagen we diverse leden van het vrouwenkoor binnendruppelen. Dat ze een gewaardeerd lid is werd duidelijk aan de hand van de hartverwarmende begroetingen. Ze hadden haar gemist en waren blij haar te zien. Ook vonden ze het mooi, dat ze toch met elkaar op de foto kwamen. Alle leden van de Zeemansvrouwen stonden er keurig op. In hun nieuwe zwarte broek en zwarte shirt, een mooi rood jasje en een bijpassend sjaaltje. Het koor bestaat uit ongeveer 60 leden, voornamelijk vrouwen, waarmee het te begrijpen is, dat het een gekakel van jewelste was. Op een gegeven moment kwam de dirigent binnen en we dachten beiden hetzelfde. Medelijden… Hoe krijgt hij zo´n grote groep vrouwen rustig en in het gelid… Hij liever dan ik. Maar, het leek goed te gaan met de nodige humor en geduld.

Om 13:15 uur begonnen de dames zich te verzamelen en gaf de aanwezige fotograaf aanwijzingen voor de opstelling van het koor voor de nieuwe groepsfoto. Joke had haar fototoestel ook mee (uiteraard…) en maakte tegelijk met de fotografe ook de nodige foto´s. Na vele kiekjes, met en zonder licht en flitslicht, konden de dames weer vrijgelaten worden en was het weer een gezellige drukte. Van een van de koorleden kochten we nog een aantal zakjes met “kniepertjes”. Zij bakt ieder jaar duizenden van die lekkere zoete, flinterdunne wafeltjes. Reeds een aantal jaren achtereen kregen we die via mijn moeder. Nu rechtstreeks van de bakster. We namen 10 zakjes mee. Daarna stapten we weer in de auto, om terug te gaan naar Hoogezand. Daar begon mijn moeder meteen met het eten.

We aten stamppot andijvie met een heerlijke gehaktbal en vette jus. Dat viel ontzettend goed, mede vanwege het feit, dat het inmiddels 14:00 uur was natuurlijk. Na het eten gingen Joke en ik afwassen en ruimde mijn vader alles meteen op. Mijn moeder was in de kamer op haar luie stoel in slaap gevallen. De fotosessie was toch wel erg vermoeiend. Na de afwas gingen wij met ons drieën, mijn vader Joke en ik, naar het winkelcentrum tegenover de flat waar mijn ouders wonen. We wilden even voor mijn ouders regelen dat hun vaste telefoonaansluiting ook via het alles-in-een pakket bij Ziggo kwam. Met behoud van hun huidige nummer. Dat was snel geregeld en wordt binnen een maand gerealiseerd. Ondertussen had Joke enkele kerstkaarten op de bus gedaan met kerstzegels én gekeken naar warme pantoffels, die was ze vergeten… Bij van Haren kochten we die en daarmee hadden we alle boodschapjes gehad. Terug naar huis, waar de koffie en thee alweer klaarstond. Daar namen we een kniepertje bij. Lekkerrrr… Het was ondertussen reeds 18:00 uur en pikkedonker. We gingen terug naar Vlagtwedde. Nog even aan de website gewerkt. Even luieren, nog even tv kijken, vanzelfsprekend nog een paar kniepertjes erbij en toen naar bed. Wat weer een gezellige dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta