Laatste voorjaar aan de Bouwteweg

Laatste voorjaar aan de Bouwteweg


Een bijzondere gedachte: met de camera in de aanslag loop je weer door de tuin en maak je de diverse foto’s. Niets bijzonders. Dat gebeurde immers alle negen jaar dat we hier wonen. Er worden foto’s gemaakt van de brem, de bloeiende schoenlappersplant, de vol met knoppen zittende rododendrons, de blauwe druifjes (heel veel dit jaar), de geel bloeiende ranonkelstruik en van nog veel meer. Ineens dringt het tot je door, dat je dit voor het laatst op de foto zet. Dit is de laatste keer, dat je het voorjaar (bewust) meemaakt aan de Bouwteweg. Vreemd. Nee, bijzonder. We krijgen immers de kans om onze droom waar te maken en daar hoort afscheid nemen helaas bij. Helaas, omdat het uiteraard niet alleen is van de Bouwteweg, de Bouwtehaim met zijn huis en tuin, maar ook van personen… Afscheid is wellicht een te groot woord, want we zijn er nog, alleen een “paar kilometer” van elkaar vandaan. We komen zeker een paar keer per jaar weer naar hier en zullen dan een groot aantal mensen weer bezoeken. Dus ja: we nemen afscheid van de Bouwtehaim, maar zeker niet van familie, vrienden en kennissen. Dat is een “Tot ziens!”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta