Koi’n en kai’n

Koi’n en kai’n


Wat? “Koi’n en kai’n?” Dat is Gronings voor koeien en keien. Zelfs voor een rasechte Groninger nog best wel even moeilijk hoor. De twee woorden lijken in uitspraak enorm op elkaar, maar wat betekenis betreft totaal verschillend. We reden zomaar ergens rond en zagen ineens een prachtig stukje natuur, waar de koeien vrijuit konden grazen tussen grote keien. Geen hunebedden, maar “mini rotsjes” die uit de grond staken of bovenop de grond lagen. We riepen beiden tegelijk: “Kiek nou ains! Koi’n en kai’n!” Omdat het in het Gronings zo lekker bekt hebben we er een foto van gemaakt. Het bruine van de koeien, het groene van het gras, de varens en het bos, het grijs van de keien én nog eens het licht bruine van de afgezaagde boomstammen maakten het plaatje compleet: de kleuren passen volledig bij elkaar. Op meerder plekken zie je de koeien trouwens in een hele mooie ongerepte natuur rondkuieren. Wat een verschil met Nederland, waar de meeste koeien niet verder komen dan de stal of (als ze geluk hebben) een vlak grasveld. En nóg een verschil, een gróót verschil: de kalfjes lopen gewoon gezamenlijk met de moeders in het land! Zo aandoenlijk! Ja, de koeien hebben hier een heerlijk leventje en het is een mooi plaatje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta