Koffie in “nieuwe” stoel

Koffie in “nieuwe” stoel


Hé, Heiko heeft een melding binnengekregen op zijn mobiele telefoon: er is een pakketje af te halen in Aneby. De afzender is Kaffekapslen. Hé, hé. Online had ik daar de dubbeldikke koffiepads besteld voor onze nieuwe Senseo. De drie-in-één Senseo: mokje, beker of een kan koffie. Voor het mokje gebruiken we de gewone dunne pads en voor de kan met koffie gebruiken we normale filterkoffie. Voor de beker zijn er dubbeldikke pads. Helaas zijn die niet in de winkel te koop, alhoewel ik laatst wel één zakje vond bij de ICA. Echte keuze én voor een goede prijs ga ik via internet, naar Kaffekapslen om precies te zijn. Daar had ik reeds eerder iets besteld en dat ging prima. De voorraad was echter al weer op, waardoor ik rond de 21ste december nieuwe bestelde. De bestelling was dit keer ietsjes langer onderweg. Had uiteraard te maken met de kerstdagen, de jaarwisseling én een beschadiging aan het pakketje. Dat bleek, toen we het doosje in huis hadden. Wel grappig, dat we van Kaffekapslen al een mailtje kregen, om de ontvangen goederen te beoordelen, terwijl we nog niets hadden ontvangen. Toen daarop werd gereageerd met de mededeling, dat we nog niets hadden ontvangen kregen we binnen een half uur antwoord en een dag later het bericht, dat het pakketje er was. Goed geregeld: we hebben weer pads: koffietijd!
  
Nagenoeg tegelijk met dit berichtje op de telefoon kreeg Heiko ook een afhaalberichtje van DHL. Dat bleek de nieuwe grijze stoelhoes te zijn, die ik bij Ikea had besteld. In de kamer hebben we twee grijze banken staan en vanuit ons vakantiehuis in Hällaryd hadden we twee fauteuils met een witte hoes staan. Die witte hoezen hebben we vervangen door de grijzen. Dit pakketje was af te halen bij de Preem, een benzinepomp in Tranås. Tja, niet direct bij elkaar in de buurt: Aneby en Tranås. Heiko bood echter aan om een rondritje te maken en beide pakketjes op te halen. In Tranås kon hij dan ook meteen op de pasfoto én een paar boodschapjes halen bij de Lidl. De pasfoto´s had hij nodig voor het nieuwe rijbewijs. Zijn Nederlands rijbewijs loopt op 11 februari af en moet nu omgeruild worden voor een Zweeds exemplaar. Om tien uur stapte hij in zijn Volvo. Eerst naar Aneby voor de koffiepads en daarna via de snelweg 32 naar Tranås. Daar ging hij als eerste langs de Preem, want dat lag op zijn route. Vervolgens de lange winkelstraat in en naar de fotozaak, die nagenoeg meteen links van Erikshjälpen zat.

Toen hij er binnenstapte bleek dit pand ook het kantoor voor de krant Tranås Posten te zijn. Heiko stapte links de fotowinkel binnen. De dame die hem kwam helpen kwam zelf rechts achter de balie van de krant vandaan. Toen Heiko aangaf voor pasfoto´s te komen moest hij alsnog naar het rechtergedeelte van de winkel. Daar was achter de balie van de krant een hoekje ingericht voor het maken van pasfoto´s. De dame wees hem nog op de spiegel om te controleren of het haar goed zat, maar met het korte kapsel van Heiko is dat niet nodig. Het zit altijd goed, zoals hij zelf altijd zegt. De foto´s waren heel snel klaar en na afrekenen van €.21,00 stond hij tien minuten later weer buiten. Via de supermarkt nog langs de zaak HindAB, voor een nieuw “pistool” voor op de compressor. Eentje die past op het ventiel voor het expansievat. Dan kan hij in de toekomst zelf de druk in het vat op niveau houden. Na deze rondrit stapte hij om twaalf uur weer binnen. Ik had ondertussen een paar items op de website gezet en mezelf tevens wat rust gegeven. Mijn lichaam laat me op dit moment meer in de steek dan me lief is en dwingt me om het erg rustig aan te doen. Voor aanstaande zaterdag heb ik me voor Erikshjälpen opnieuw afgemeld. Dat doe ik niet graag, want ik vind het erg gezellig en een leuke afwisseling én ik praat daar Zweeds. Alleen het gaat nu niet…
 
´s Middags ging Heiko met het stroom aan de gang. Wij wilden graag inzage hebben in de verdeling van de stoppen. Wát zit nu precies op welke stop, zekering? Waar zit veel op en waar is nog ruimte? We hadden namelijk het idee, dat er op een bepaalde groep steeds maar iets bijgekomen was en de verdeling van de lampen en stopcontacten over de diverse groepen in onbalans is. Eerder hadden we al een tweetal extra stopcontacten, officieel heet dat wandcontactdozen, laten plaatsen in de kelder. Eentje apart voor de wasmachine en eentje apart voor de droger. Daarmee was een probleem opgelost: het probleem dat de zekering eruit knalde, wanneer die twee tegelijkertijd aanstonden mét de vaatwasser én het koffiezetapparaat én een paar lampen. Dat probleem is nu geschiedenis. Heiko begon met het maken van foto´s van de zekeringkasten, die bovenaan de trap naar de kelder zitten. In totaal is daarin ruimte voor vijfentwintig zekeringen. Niet alle openingen van de oude stoppenkast zijn in gebruik, een vijftal zijn leeg. De foto´s van de zekeringkasten heeft Heiko ingelezen in het programma Paint en daarmee bij alle zekeringen een nummer gezet.

Vervolgens draaide de zekeringen er één voor één uit en ging hij het hele huis door, om te kijken wat er op dat moment was uitgevallen. Daarmee maakte hij veel fitness-oefeningen. Trap op naar boven: nee, alles doet het daar. Trap af naar de kelder: ja, de verwarmingsketel is uit. Na het vele traplopen heeft hij uiteindelijk alles op een rijtje gekregen. Dat staat inmiddels in een mooi overzichtje in Excel. Nu weten we precies wát er achter wélke zekering zit. Bij een viertal heeft hij vraagtekens gezet. Toen hij die stoppen eruit draaide ging er niets uit. Blijkbaar zijn die overbodig (geworden). Morgen gaat hij kijken naar de zekeringenkast in de kelder. Daar hebben we nóg eentje met twaalf zekeringen. Dat is een stuk eenvoudiger uit te puzzelen, want alles wat daarop zit bevindt zich in de kelder. De knieën kunnen weer even rust krijgen. Aan het eind van de middag stond alles op papier en legde Heiko de foto´s en het Excel lijstje in het kastje naast de zekeringenkast. Als de elektricien komt voor de nieuwe kast hoeft hij dit werk niet meer te doen: scheelt een paar uurtjes en een paar uurtjes loon!

De pakketjes die Heiko had gehaald had ik inmiddels uitgepakt en opgeruimd. Dat wil zeggen, van de koffiepads heb ik meteen eentje geprobeerd en de oude witte stoelhoes vervangen door de nieuwe grijze. Nu is het weer een nieuwe stoel én past het beter bij de rest van het interieur. Verder had ik de site van Transportstyrelse, de Zweedse RDW, nog eventjes weer bezocht. Dit keer ging het om de caravan. We hadden een brief gekregen met de mededeling, dat die voor eind januari gekeurd moest worden. Het leek Heiko echter niks, om midden in de winter met de caravan op pad te gaan. En al helemaal niet voor een keuring van twintig minuten. Nee, dat kan net zo goed in april of in mei. Alleen hoe zit het dan met de keuring? De oplossing was het opschorten van de caravan voor de wegenbelasting. Via de website van Transportstyrelse was dat een fluitje van een cent. Persoonsnummer intypen, aan- en afmelden aanklikken, juiste kenteken aanklikken en klaar! De bevestiging volgde meteen via de mail. Tjonge, dat is goed geautomatiseerd! Nu er alleen even goed om denken, dat we de caravan eind april weer aanmelden én meteen aanbieden voor de keuring. Maar dát staat inmiddels in de digitale agenda.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta