Kleine klusjes

Kleine klusjes

 
Soms moet je precies op het juiste moment op de juiste plaats zijn. En dat was ik vanmiddag. We hadden onlangs een grote plant gekocht, een ficus, maar daarvoor hadden we geen bloempot. Ze waren allemaal te klein, hij paste daarom nergens in. En dat het moeilijk was om er een bij te vinden: ja. Al meerdere winkels bezocht, echter niet een had er grotere potten. Vanmiddag liepen we even een stukje door de winkelstraat van Tranås, nadat we bij de bank het een en ander hadden geregeld en gingen bij Erikshjälpen naar binnen. Daar hadden ze een pot, net binnen gekregen: een blauwe! Dat was geen enkel probleem, want mijn muurvuller en ik zijn nog steeds vriendjes. Meteen nadat we thuis waren aan de slag en hij past niet alleen prima, maar lijkt ook heel goed. Weet je trouwens hoe we de grootte hebben gemeten? Met het mobieltje van Heiko. De pot moest dezelfde doorsnee hebben, als de lengte van zijn mobiel… Het klopte!
 
Toen is Heiko aan de slag gegaan met het ophangen van het gordijntje voor de deur van het stookhok. Die hing alleen boven nog maar op een spiraal en die was ook nog eens vele malen te smal. Leek van geen meter. Ook niet doordat hij onder los hing. Elke keer als de deur werd geopend wapperde het gordijntje heen en weer en kwam al een paar keer tussen deur en kozijn, als we de deur dicht deden. Nu we weer spiraal in huis hadden kon dat verholpen worden. Een nieuwe, bredere aan de bovenkant en eentje aan de onderkant. Perfecto! Nu hangt het gordijntje mooi strak en lijkt het stukken beter. Weer iets van het lijstje kunnen afvinken.
 
En met het verfraaien van de tvättstuga, wasruimte, werd het tijd voor het verfraaien van de strijkplank. Het is de “oude” van Heiko’s ouders, van hun vakantiehuisje. Wij hebben hem drie jaar geleden meegenomen naar en gebruikt in Hällaryd. Hij staat iets minder stevig misschien, maar hij is wel stukken breder dan mijn eigen. Die uit Blijham. Daarbij nog een groot voordeel: hij heeft een verlengsnoer! Rechts zie je de houder voor de strijkijzer en daar zit een snoertje aan van ongeveer een meter. Dit kan nu mooi in het stopcontact onder het kastje (boven het aanrecht) en daarmee kan ik de strijkplank net even ruimer neerzetten. Verder weg van de wasmachine. Alleen met het snoer van de strijkijzer moet de strijkplank nagenoeg tegen de wasmachine aan staan. Dat ik nog eens “blij” kon zijn met een strijkplank… Strijken wordt nu, met het nieuwe overtrekje, wel stukken leuker. Het is immers nu net zo “fris” als de tvättstuga.
 
Herinner je je dit kastje – bankje nog? Op een loppis gekocht. Enkele maanden geleden, nog in Hällaryd. Het modelletje vonden we zó mooi, die zou perfect in de hal passen van “het nieuwe huis”.  Heiko heeft destijds het kastje – bankje geverfd en ik zou zorgen voor een nieuw stofje op de kussen. Hmmm… dat was nog niet zo eenvoudig. Althans het vinden van het juiste stof. Elke keer als we ergens in een loppis kwamen werd goed gekeken, maar niets gevonden. Uiteindelijk vond ik de vorige week een donker grijze handdoek (!). In een doos was een breekbaar stuk ingepakt, in die handdoek. Meteen gingen alle bellen rinkelen: die zou heel goed op het kastje – bankje passen! Dat klopte. Handdoek op maat geknipt en omdat het badstof is (en daarmee enorm rafelt) even “onder de naaimachine door” en daarna kon het kussentje worden bekleed. Het kastje – bankje staat nu in de slaapkamer en vormt nu weer een geheel met de rest. Toppie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta