Kleindochter Merle 6 jaar!

Kleindochter Merle 6 jaar!

 
Vandaag was ons oudste kleinkind jarig! Merle, de dochter van Elise en Gert werd 6 jaar jong. Toevallig moesten de kinderen in Nederland vandaag weer voor het eerst na de lockdown naar school, waardoor ze haar verjaardag gelukkig ook op school kon vieren. Te midden van haar klasgenootjes werd ze toegezongen en kreeg ze vele felicitaties. Die kreeg ze ook via de post en mail. Vele kaartjes en gelukwensen bereikten haar. Uiteraard waren er ook cadeautjes. Van haar ouders kreeg ze een nieuwe fiets! Een prachtige roze. De vorige was ze ontgroeid. Kleine meisjes worden groter. Wij hadden in overleg met moeder Elise een bijdrage gedaan voor de aanschaf van een “Space scooter”. Die wilde ze heel graag hebben, alleen schijnen die dingen vrij duur te zijn. Gelukkig konden ze er een tweedehands vinden, die er nog als nieuw uitzag. Wij overhandigden haar dat cadeau digitaal.
 
Nadat we aan het eind van de middag uit Jönköping terug waren, belden we via beeldtelefoon met de jarige en haar moeder. Moeders had de space scooter klaargezet in de slaapkamer van Merle. Compleet met een paar ballonnen eraan, om het wat feestelijker te laten lijken. Via de telefoon dirigeerden wij Merle naar haar kamer, waar ze het cadeau in ontvangst kon nemen. Oh, wat was die kleine meid blij! Ze wilde het meteen uitproberen, echter ligt er nu helaas te veel sneeuw. Ze zal moeten wachten tot het einde van de week. Leuk dat we op deze manier onze kleindochter Merle konden feliciteren en haar digitaal, maar wel in beeld, een cadeau konden geven. Later op de middag kregen we nog te horen en zien, dat ze een tweede melktandje kwijt is. Ja, ze wordt nu toch écht groot hoor!

Vanmorgen pakte Heiko de emmer met witte verf weer. Het plafond van de hal was mooi wit geworden. Echter, zoals we gisteren al schreven, het mocht nog wel een keer extra gedaan worden. Dan zou het nog een tikkeltje witter worden. Volgens ons daarmee ook mooier. Dat klusje deed Heiko vanochtend maar meteen. Dan is het maar gebeurd en is het klaar. Even andere kleren aan, materialen in de aanslag en gaan! En inderdaad, het project “overschilderen hal” van gebroken wit naar helder wit, is inmiddels afgerond. Doordat Heiko geen gebruik van een trapje hoeft te maken, was het klusje vrij snel geklaard. Het geheel is een stuk lichter geworden en we zijn eigenlijk best wel tevreden over het resultaat.

Voor vandaag had ik een controle afspraak staan in het ziekenhuis te Jönköping. ´s Middags om half twee werd ik verwacht bij de afdeling “Orofacial medicin”, geneeskunde voor mond en gelaat. Eigenlijk had ik daar in december alweer naar toe gemoeten. Die afspraak had ik afgezegd vanwege een verkoudheid. Het ging om de controle van de schimmel in mijn mond. Daarvoor had ik medicatie gekregen. Dat heeft volgens mij wel goed geholpen en daarmee zag ik de afspraak ook met vertrouwen tegemoet. Heiko ging mee, omdat we nadien ook nog even een paar boodschapjes wilden halen. En sowieso natuurlijk voor het gezelschap. Samen op pad is leuker dan alleen. We parkeerden de auto op de parkeerplaats en Heiko bleef daar in de auto wachten. Ze hadden aangegeven, dat ze liever geen onnodig bezoek binnen in de wachtruimte hebben zitten. Begrijpelijk, gezien de pandemie.
 
De planning van de artsen was goed, want precies om half twee werd ik opgeroepen. De deskundige bekeek beide plekjes in mijn mond en constateerde dat er daadwerkelijk verandering was. Alleen in de negatieve zin. Normaal heb ik er totaal geen last van, behalve met koud weer of (ook koud) bij het gebruik van de airco in de auto. Ze wilde een biopsie doen en hetgeen was weggesneden laten onderzoeken in een laboratorium. Er kwam een verdovingsspuit aan te pas en die zijn, laten we maar zeggen, vervelend. Uit mijn verhemelte werd een stukje weggehaald en uit mijn wang. Die laatste werd gehecht, met zoals ik het kon zien en voelen, twee hechtingen. Al met al duurde deze zitting ongeveer een half uur. Over drie weken zou de uitslag van het weefsel wel bekend zijn. De nieuwe controle afspraak staat echter pas gepland voor 6 april. Wanneer er niets vreemds gevonden wordt zal ik geen bericht krijgen. Dat de afspraak zover weg ligt stelt me eigenlijk wel gerust. Met een klein wondje in het verhemelte en een iets grotere aan de binnenkant van mijn wang, inclusief hechtingen en verdoving, verlieten wij het ziekenhuisterrein.

We deden nog een paar boodschapjes in de grote stad Jönköping. Eerst even bij de Rusta langs, waar we onder andere een paar kussens kochten. Het ging daarbij vooral om de daadwerkelijke kussens en niet zozeer om de hoezen. Die hebben we, maar om te kleine modellen. Alleen is de kleur van de hoezen van de nieuwe kussentjes wel zo leuk, dat we er nog even over nadenken of we ze wel willen verstoppen onder die van ons. Hierna stapten we bij de City Gross binnen. Voor het avondeten wilde ik iets maken met bloemkool en die hadden we natuurlijk net niet in huis. Nadat we alles (en meer) hadden aangeschaft stapten we in de auto en reden we via Huskvarna terug. Daar loopt de weg langs gigantische rotswanden, waar normaal een aantal watervalletjes lopen. Vanmiddag waren ze bevroren en dat zag er super bijzonder uit. Voor de rest heb ik niet veel van de reis meegekregen. De verdoving ging eruit en de pijn kwam binnen…
   
Uiteraard kreeg ik genoeg mee. Bijvoorbeeld deze sneeuwschuiver. Daar reden we op een bepaald moment achter. Die auto´s rijden niet zo snel en daarmee haal je ze al vlotjes in. In dit geval behoorlijk vervelend, want de sneeuw die door de machine werd weggeschoven en geveegd, waaide precies onze kant op. Het vroor ongeveer 7 graden en daarmee was het een droge sneeuw dat de lucht in ging. We vroegen ons overigens af, waarom de sneeuwschuiver hier überhaupt reed. De weg was voor ons gevoel goed berijdbaar: weinig sneeuw of ijs op de weg. Ja, langs de berm lag er een paar tientallen centimeters, maar daar rijdt toch geen mens? Uiteindelijk reden we een paar kilometers achter de schuiver, toen hij “gelukkig” rechtsaf ging en wij rechtdoor gingen.

Dat het hier momenteel koud is… Het is koud in grote delen van het land en het zal de komende dagen kouder worden. Maar dat daarom de prijzen van de elektriciteit stijgen? Svenska Kraftnät, een Zweedse energieleverancier, waarschuwde voor overbelaste elektriciteitsnetwerken. De consument werd zelfs geadviseerd, om te proberen het elektriciteitsverbruik zo laag mogelijk te houden. Uiteraard is het de industrie die voor het grootste elektriciteitsverbruik zorgt. Er waren zowaar bedrijven, waaronder papierfabrieken in Hallstavik, die de productie stil legden. De elektriciteit werd zo duur, dat het produceren van papier in dit geval, niet loonde! De boodschap die de particuliere consument kreeg was, dat men zuinig moesten omgaan met grote stroomverbruikers en als voorbeeld noemde men de stofzuiger. Die moest maar in de kast blijven staan. Vooral ‘s ochtends en’ s avonds, wanneer er normaal gesproken de meeste elektriciteit gebruikt wordt. De elektriciteitsprijzen zijn de afgelopen dagen enorm gestegen en kunnen zelfs nog hoger worden.

Het avondeten bestond vandaag uit een ovenschotel. Deze keer die met bloemkool. Dat had ik gisteren uiteindelijk al een beetje door laten schemeren. Ik verander nog wel eens, echter vandaag niet. Voor de verschillende ovenschotels heb ik altijd een aantal mixen van Knorr en Maggi in huis. Toen we vanmiddag thuiskwamen had Heiko de aardappelen al even geschild en dat scheelde. Ze hoefden nu alleen nog maar in schijfjes gesneden te worden. Die werden, net als de bloemkool, even aan de kook gebracht. Samen met het geruld gehakt, wat Heiko weer voor zijn rekening had genomen, kwam dat in een ovenschaal, waar als laatste de mix overheen gegoten werd. Gezellig hoor, zo even samen aan het koken. We hadden zelfs tussentijds de vuile vaat alvast weer een beetje opgeruimd. De ovenschotel moest ruim een half uur in de oven en daarna konden we aan tafel. Gezien de pijnlijke wang (die jeukte me het meest) dacht ik niet dat ik goed kon eten, maar met een beetje beleid en veel geduld kreeg ik toch mijn bordje leeg!

4 gedachten over “Kleindochter Merle 6 jaar!

  1. Gefeliciteerd met jullie kleindochter! Leuk, hoe jullie dat hebben gedaan met de telefoon/tablet. Een heel blij meisje dus.

    En inderdaad, mooi wit plafond. Wat knapt dat toch weer mooi op he? De komende jaren zitten jullie goed.

    En wat een geluk dat je niet wist van die verdovingsprik en het wegsnijden van die plekjes. Nu had je een goed gevoel en geen spanning. Heerlijk toch? En nu afwachten wat de uitslag is. Blijft altijd spannend. Komt vast goed!

    Gelukkig weinig last met eten. Het zal je toch gebeuren, heb je wat lekkers gekookt en lukt het niet met eten.
    Sterkte de komende tijd……

    1. Ja, het bellen met beeld is een hele mooie uitvinding voor degenen die op grote afstand van elkaar wonen. Perfect. We maken er dankbaar gebruik van. Het weghalen van stukjes weefsel was volledig onverwachts, maar achteraf ook wel weer fijn dat het gedaan is. Nu wordt het even goed onderzocht en hopelijk krijg ik over drie weekjes een positive uitslag. Wordt vervolgd.

  2. Werd ze nu 9 of 6 ? Ik denk 6 als ik het fotootje zo bekijk. Misschien zou je de titel van je blog nog even moeten aanpassen? Of heb ik iets niet begrepen?
    Groet, Jet

    1. Hej, Jet! Wat goed van jou opgemerkt! Wil je wel geloven, dat geen van tweeën dat is opgevallen? Ze is inderdaad 6 jaar geworden hoor. Op 9 februari. Of de datum de fout heeft veroorzaakt? Laten we het daar maar op houden 😉
      Bedankt en een fijne dag vandaag!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta