Kleiduiven

Kleiduiven


Mooi weer alweer. Buiten is het heel aangenaam dus even aan de wandel? Pantro is meteen enthousiast en gelukkig Joke ook. Waar? Nou even een klein eindje richting Bellö en dan bij Ekekull het 15 km lange zandpad op richting Kråkshult. Daar heb je ergens een meertje met een parkeerplaatsje, waar we de auto kunnen parkeren en waar een picknickbankje staat om koffie te kunnen drinken. Oké! Als we op de bedachte plak aankomen staan er twee auto’s (een met een Duits en een met Pools kenteken) en zitten er twee mannen aan de picknickbank. We rijden door naar de eerstvolgende afslag rechts, want we willen een stuk je om het meer lopen. Naar de plek waar we de vorige keer de zon als laatste op zagen schijnen.

Het eerstvolgende zandpad rechts heeft een slagboom. We parkerende auto vóór de slagboom en gaan lopend met de rugzak op verder lopen. Na een kwartier staan we inderdaad op de juiste plek, maar blijkt dat daar een vakantiehuis staat. Het gras is gemaaid, dus er is enige vorm van toezicht. Wat een prachtig plekje! Vrij uitzicht over het meer. Midden in het bos en vanaf hun aanlegsteiger waar twee boten liggen, kunnen ze de zonsondergang zien. We nemen een paar foto’s, maar gaan dan snel weer weg en respecteren het bezit van deze mensen. Terug bij de auto stappen we in en rijden we een klein stukje verder naar een volgens zandpad naar rechts. Daar parkeren we de auto en gaan we opnieuw aan de wandel.

Dit keer kunnen we een mooi eindje doorlopen. Na een mooi stuk lopen staan we voor een driesprong: welke weg nemen we? De vraag hadden we ons niet hoeven te stellen: het liep in een lus… Daarna doe ik de rugzak af en drinken we onze koffie met een koekje. Voor Pantro is er water en een paar snoepjes.

We kijken daar iets om ons heen en zien in het gras stukjes oranje. “Wat is dat nu weer…?” We lopen er heen en bekijken het van dichtbij. Het zijn kapotgeschoten kleiduiven. Ze oefenen daar dus blijkbaar met schieten. We vinden ook een aantal hele kleiduiven. Duidelijk, dat de schutters nog geen echte sluipschutters waren. Na even zoeken vinden we ruim twintig hele kleiduiven en een paar (wat lijkt op) patronen. Van kunststof. We nemen de kleiduiven mee naar huis. Leuke oranje schaaltjes. Kan Joke mooi verkopen in haar loppis…

Dan is het voor vandaag weer genoeg geweest. We pakken alles op en gaan weer richting auto. En dan toch nog maar even de “sluiproutes” nemen, in plaats van direct naar huis. Het land blijft ons verwonderen. Met de prachtige natuur en eveneens gebouwen en huizen. Deze kerk stond in een piepklein dorpje. Misschien slechts een handjevol inwoners. Maar de kerk: fantastisch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta