Julbock prikkelbaar…

Julbock prikkelbaar…

 
Een van de dingen die op onze agenda stond, was het maken van de julbock! Alle ingrediënten waren aanwezig. Het geraamte had Heiko het vorig jaar op zo´n manier gemaakt, dat we hem dit jaar opnieuw konden gebruiken. Zo stevig, die kan nog wel een paar jaartjes mee. Takken van de den waren door hem ook de afgelopen week al opgehaald. Er was namelijk (weer) een boom omgevallen, die nog steeds in het bos tegenover ons lag. Daar konden we mooi ons voordeel mee doen, zonder dat we een boom tekort zouden doen. Deze was immers toch al “overleden”.
 
We moesten beide even goed nadenken, over hoe we ook al weer moesten beginnen. Was het nu met de buik of was het met de poten? We hebben zelfs de handleiding van voorgaande jaren erbij gepakt. Zijn we gewoon vergeetachtig of heeft dat al te maken met onze leeftijd? Na het lezen van de eerste regels wisten we, dat we met de poten gingen beginnen. Alleen doe je dat niet, zonder de bock met handschoentjes aan te pakken. Wat vervelende stekeltjes hebben die takken. Die gingen overigens zelfs nog dwars door de handschoenen! Samen hebben we de julbock uiteindelijk zo gekregen, dat we tevreden waren.

Toen we klaar waren met het groen, werden toch hier en daar de puntjes nog op de i gezet, door even heel kritisch naar de verhoudingen te kijken. Hmmm… de poten kunnen wel iets dikker, alsook de kop. Oh! Vergeet vooral de staart niet! Al met al waren we er met z´n tweetjes twee uur mee bezig. Met veel lol hebben we eraan gewerkt. Uiteindelijk kon de julbock de volgende ochtend worden geplaatst. In de voortuin, naast de perenboom. Vorig jaar stond hij bij de oprit, alleen heeft nu de fiets die plaats permanent gekregen… Hopelijk kunnen Jikke en Ebba de julbock ook waarderen. En respecteren door eraf te blijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta