Jikke en Ebba gefopt!

Jikke en Ebba gefopt!

 
Een brief bij de post voor Joke. In eerste instantie dachten we van het ziekenhuis, Jönköpings Län stond erop. Het bleek van Jönköpings Länstrafik te zijn, vrij vertaald “Streekvervoer van de provincie”. Ze was een van de 2.500 uitverkorenen (!) die mocht mee doen aan een enquête. Ze vond het wel interessant genoeg om daarvoor even achter de pc te gaan zitten en alle vragen te beantwoorden. Men wilde van haar weten hoe vaak ze gebruik maakte van bijvoorbeeld bus of trein, of ze daarmee sneller op de plaats van bestemming was dan met de auto, of ze lang moest wachten voor aansluitingen met andere bussen of treinen en of het haar een goed gevoel gaf, doordat ze door het gebruik van bus of trein meewerkte aan een schoner milieu… Toen ze een vraag kreeg over haltes in de buurt had ze toch ook even internet nodig om deze op te zoeken. Aan de weg 32 zijn die er schijnbaar genoeg, alleen staan die zeker 7 tot 8 km van ons huis vandaan. Helaas voor Länstrafik gaat ze nooit met de bus of trein en daarmee hebben ze waarschijnlijk niet heel veel aan haar antwoorden. Toch was het goed om mee te doen. Al was het alleen al om aan te hebben gegeven, dat er hier bij ons geen bussen rijden. We wonen te landelijk. En als ze er zouden rijden, dat we dan toch de voorkeur aan de auto geven. Vooral de vrijheid van het gaan wanneer je wilt is hierbij de grootste pluspunt.

Ha ha, gefopt Jikke! Regelmatig komen we in de kamer en dan heeft er weer een van onze beide dametjes op de vensterbank gezeten. Dat is op zich niet zo erg, alleen dat ze dan het zand uit de bloempotten krabben vinden we minder leuk. Het geeft zo´n rommel hé. Waarom ze dat doen is ons trouwens een raadsel. Ze kunnen immers de hele dag naar buiten en daar naar hartenlust in de grond graven. Dat doen ze misschien buiten ook wel, maar tevens hier binnen bij de planten. Tja en wat doe je daar nu aan? We hebben het al geprobeerd met mos. Op het stukje grond naast ons had ik enkele lapjes mos opgescharreld en in de bloempotten gelegd. Nou, dát vonden Jikke en Ebba ook wel leuk! Niet om alleen maar naar te kijken… Geen goede oplossing. Op een gegeven moment bedenkt Joke ineens, om er kleine steentjes in te leggen. Hmmm, klinkt goed idee. Even kijken waar we kleine steentjes kunnen vinden.

Eerder hadden we een beetje grijze steenslag ergens van een bult afgeschept en gebruikt voor een ondergrond van de steentjes onderaan de trap naar de keuken. Voor het kelderraam. Dat zou ook wel eens het juiste materiaal kunnen zijn voor de bloempotten. Toen we een emmertje vol in huis hadden zagen we direkt, dat dit niet het juiste materiaal was. Er zaten inderdaad kleine steentjes in, maar ook heel fijn gruis. Het leek wel cement. Daarmee zou de bloempot aan de bovenkant hermetisch afgesloten worden. De worteltjes zouden nóch water nóch zuurstof krijgen. Oké, het idee moest verfijnd worden. De oplossing was het zeven van de steenslag, zodat de grovere steentjes overbleven. Die heb ik daarna gewassen en tenslotte in de bloempotten gedaan. Jikke zat er wel heel vreemd naar te kijken. We zijn benieuwd of het nu bij kijken blijft of dat ze het wel leuk vindt om een steentje uit de bloempot te halen, op de grond te gooien en er vervolgens mee te gaan spelen. We blijven het volgen.

Het eten koken staat bij mij nu dagelijks op mijn werkbriefje! En dat is wel even wennen hoor. Uiteraard beslissen we samen wat we gaan eten en krijg ik heel veel tips een aanwijzingen, maar het koken op zich is voor mij. En ik moet eerlijk zeggen, het is geen straf. Het is zelfs leuk om voor Joke en mezelf te koken. Het bedenken van het gerecht is wel elke dag een beetje lastig. Maar gelukkig kunnen we het samen wel snel eens worden. Zo heb ik al spaghetti gemaakt, aardappels met boontjes, aardappelpuree met rode peertjes, pizza, Zweedse gehaktballetjes met rode kool en morgen eten we… “Ehhh Joke. Wat eten we morgen?” Kip met aardappeltjes en bloemkool, hoor ik net. Prima, dat gaat vast wel lukken. Beetje jus erbij. Ja, dat redden we wel. Ik werk nu halve dagen, om zo ook een beetje extra in huis te kunnen doen, zoals dus het eten koken. Af en toe stofzuigen (onder andere het zand wat de katten nu hopelijk voor de laatste keer uit de bloempotten hebben gegooid), een keer dweilen, de wasmachine aanzetten en daarna de droger en Joke helpen met aan- en uitkleden. Die sokken hé… die moeten om de voeten hé… en dat is zóver omlaag, waardoor de grote wond in het gedrang komt. Dan is het fijn dat ik (nog steeds) voor haar op één knie ga en dat even kan doen. Kleine moeite, groot gemak. Verder is het handig, dat ik zo af en toe iets van boven of juist vanuit de kelder op haal. Het bevalt Joke overigens niets, want ze wil zich zoveel mogelijk zelf redden. En dat doet ze ook af en toe weer. Gelukkig gaat het elke dag een beetje beter, lijkt het. De pijn neemt af en de bewegingsmogelijkheden nemen juist weer ietsjes toe.

2 gedachten over “Jikke en Ebba gefopt!

  1. Fijn te horen dat het elke dag een beetje beter gaat met Joke. Gewoon de tijd nemen om goed te herstellen, al wil ze natuurlijk heel graag de dingen zelf weer doen. Volgens mij verzorg jij Joke uitstekend Heiko en red je je prima met eten koken en de huishoudelijke klusjes. Heel veel beterschap en liefs

    groetjes Gea

    1. Dankjewel Gea. Het herstel verloopt wel met betere en slechtere momenten helaas. Gisteren was het een goeie dag, maar vandaag was het weer minder. Je wilt zo graag dat het nu snel beter wordt hé. Met de verzorging gaat het goed hoor Gea, we verhongeren in ieder geval niet. Ha ha. Overigens wil Joke al steeds weer meer zelf doen. En als dat kan, prima toch?! Gr. Heiko

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta