Jikke, die appels laten hangen!

Jikke, die appels laten hangen!


Nadat wij het weekendje even op stap waren geweest, waren de dametjes Jikke en Ebba juist “opgesloten” in de kelder en de kelderhal. Ze hadden daar alles hoor: meerdere bakken brokjes (waarvan slechts een derde opgegeten was), een hele grote bak met water (wat op de koude vloer stond) en ze hadden daglicht (door het raam in de kelderhal). Maar dat was natuurlijk niets vergeleken met het daadwerkelijk buiten zijn. De smaak van het spelen en jagen bevalt ze wel en rond de middag mochten ze weer! Jikke begint meestal met het scherpen van haar nagels, aan de boom meteen bij de achterdeur. Ebba gaat regelrecht naar de groentetuin. Wat ze daar te zoeken heeft?

Vanzelfsprekend ben ik nog veel bij ze in de buurt. Gewoon om er zeker van te zijn, dat ze niet naar de weg gaan. Ze krijgen meteen een harde “Nee!” te horen, als ze er maar zoveel als naar kijken. Dan zou je denken, dat ze dat op den duur wel laten. Hopelijk. Vanmiddag speelden ze gelukkig veel achter het huis. En daar is ook voldoende te beleven. Zo zat Jikke ineens in de grote appelboom. Helemaal in het midden, op ongeveer twee meter hoogte! Enige tijd later rennen ze samen naar de rand van de tuin bij de veranda. Beide met een dikke staart! Even later zag ik ze gezusterlijk in de bloemetjes. En als je denkt, dat je alles gehad hebt hoor je Jikke miauwen. Maar waar komt het geluid vandaan? Bij de veranda. Maar niet op de veranda zelf, nee, dat is toch saai. Ze loopt op de richel áchter de veranda en gaat op die manier naar het terras. Hoezo het leven van onze katjes is saai?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta