Jagershut opnieuw bezocht!

Jagershut opnieuw bezocht!


Vorig jaar in de maand mei waren we met Joke’s neef Sietse en tante Heiltje een eindje gaan rijden en kwamen we langs een “hut”. Daarin stonde zelfgemaakte houten banken én er was een grote ronde betonnen ring op de grond gelegd, waar je een vuurtje in kon stoken. Daarboven hadden ze een “schoorsteen” gemaakt met een pijp door het dak heen. Wij dronken er toen koffie en aten een koek. Heel gezellig en we vonden het leuk dat men zomaar voor ons (toeristen) een hut hadden gebouwd. Net buiten de hut stond een “brievenbus” aan een paal. Daarin een schriftje in een plastic zak én een pen. Dat zie je op meer plaatsen. Het gaat dan om een “gastenboek”, waarin je iets kan schrijven. Ter herinnering aan je bezoek. Dat deden wij in mei 2016 ook.

Deze week kwamen we er weer langs en zagen we, dat de hut verder was afgebouwd met schotten. We liepen er heen en zagen ook het gastenboek weer. Maar nu we beter keken zagen we, dat het eigenlijk geen gastenboek is, maar een registratieboekje voor jagers… De hut is dus een jagershut, waar ze zich verzamelen en van waaruit ze op jacht gaan. In het schriftje wordt geschreven wie er is geweest. Inclusief zijn vergunningsnummer, op welke dag, welk gebied hij heeft verkend en wat er is geschoten. Oeps! Geen gastenboek dus. Tja… “Het waren weer die Hollanders…” Alexander  Curly zong er jaren geleden al over… Voordeel: “ons voorbeeld deed goed volgen”…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta