J en S – maandag 11 juni

J en S – maandag 11 juni

 
Deze ochtend kwamen we wederom op de veranda samen voor de koffie. En nu moesten ze toch écht de semla proeven. Nou, ze lustten er wel twee. Zó lekker. Het viel hen op dat de Zweed een echte zoetekauw is en dat ze van slagroom houden. Erg vonden ze dat niet overigens. Wat wel erg was was dat Sia gisteravond van het trapje bij de caravan was gevallen. Kneuzingen aan benen en armen en een pijnlijke knie én enkel. Die laatste plaagde haar wel het meest. Gisteravond nog ingetaped en vanochtend meteen maar weer. Er goed op lopen viel tegen en daar baalde ze behoorlijk van. Sia is een fanatieke wandelaar en had zich al helemaal verheugd op lange(re) wandelingen samen met Heiko en de hondjes. Zoals het er deze ochtend uitzag…
 
We reden vandaag eerst naar Tranås, naar de dierenarts. Niets ernstigs maar Boike had een rood oog toen ze wakker werden vanochtend en dat vertrouwden Jan en Sia niet. Ze dachten dat het kwam van het feit dat Boike op de achterbank precies voor de airco had gelegen en dat die koude lucht het oog geïrriteerd had. Het wisse voor het onwisse. We werden vriendelijk bij de dierenarts geholpen maar ze hadden geen tijd. Morgenvroeg om negen uur konden we terugkomen. Oh kee… vroeg maar toch de afspraak gemaakt. We wilden immers allemaal weten wat er met het oogje van Boike mis was. We reden door naar Gränna, de stad van de zuurstokken. Het was vandaag iets frisser dan de afgelopen weken en daarom leek het ons verstandiger om iets op te zoeken waar ook binnen vertier was.
 
Jan en Sia keken hun ogen uit bij het zien van het maken van de lekkernijen. Ze waren beide duidelijk geïnteresseerd en vonden het leuk om te weten hoe zuurstokken nou eigenlijk gemaakt werden. Handwerk. Daar draaide het om. Jan las nog (bijna) het hele verhaal van het ontstaan van dit bedrijf en wist ons te vertellen dat het een weduwe was geweest. Zij had geen inkomen gehad en moest derhalve voor geld zorgen. Dat is haar vast goed gelukt want dit bedrijf alleen al levert aan vele winkels hun zoetigheden. Ze kochten voor de kleinkinderen wat lekkers en daarna slenterden we zo goed als we konden nog even door de winkelstraat van Gränna. Niet te lang. Ondanks dat ze mijn stok gebruikte kon Sia niet goed op haar enkel staan. We besloten daarom om met de auto naar de pier te gaan om daar koffie te gaan drinken.
 
In de winkelstraat was er weer niemand die Boike wou binnenlaten. Ook niet bij de pier, maar daar konden we de auto zó parkeren dat terwijl wij koffie dronken Boike ons kon zien. De koffie was niet zó lekker en we gingen dan ook ondanks een behoorlijke regenbui terug naar de viervoeter om weer terug naar huis te gaan. We hadden gehoopt dat er onderweg nog een loppis open zou zijn. Konden Sia en ik onze harten even ophalen maar waarschijnlijk was het nog te vroeg in het seizoen of te laat in de middag. En dit keer hoefde ik niet te koken want we waren uitgenodigd bij Jan en Sia in de caravan. We werden getrakteerd op vis met spinazie. Ja, ja, Sia had wel aan de eieren gedacht… En ik heb van haar geleerd paneermeel te gebruiken in de groente wanneer hij te “nat” zou zijn. Het eten was heerlijk en we bleven nog een paar uurtjes uitbuiken en napraten. Het laatste glas werd rond elf uur leeggemaakt waarna we onze gastheer- en vrouw bedankten voor deze avond. Tot morgen!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta