Ik ben geen slechte moeder!

Ik ben geen slechte moeder!

 
Het vorig jaar hadden we een plantje van Geert en Froukje gekregen. Een zogenaamde “slechte moeder” van het Caribische eiland Curaçao. Maar helaas was het me niet gelukt om het plantje in leven te houden. Ik had hem te koud laten staan over de wintermaanden. Met recht was ík een “slechte moeder”. In februari kreeg ik van Froukje een nieuwe kans en weer een nieuw plantje. En daar gaat het nu heel goed mee. Zo goed, dat het plantje in een andere pot moest worden verpoot. Alleen in welke? De meeste zijn in gebruik en het moest immers een groter exemplaar zijn. Als ik in het, door ons genoemd, trollenhuisje zoek zie ik een oude, geëmailleerde po en laat dat nou exact de juiste afmeting zijn! Meteen de moederplant hierin gepoot en de jonkies terug in de kleinere. Helemaal goed! Waarschijnlijk kan ik binnenkort het ritueel herhalen, want niet ík ben de slechte moeder, maar de plant zelf! Aan de bladeren komen jongen en als die groot genoeg zijn, laat moeder ze vallen. Als de jongen allemaal groter worden is binnen de kortste keren de po én de pot wéér te klein. Maar waar trek ik de grens? Hoeveel slechte moeders wil ik? Een vraag waar ik niet meteen een antwoord op hoef te geven, want ze moeten eerst nog maar even groeien. En dat kan nu in de po!
 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta