“Houten Klaas!”

“Houten Klaas!”


“Houten Klaas! Houterige boswachter! Pinoccio!” Zijn we aan het schelden? Nee, hoor. Het zijn naampjes, die beschrijven wat we zomaar ergens in het bos, langs een doorgaande weg hebben gezien. Als we namelijk ergens rijden gaan onze ogen altijd van links naar rechts. Gewoon uit nieuwsgierigheid en vooral om te zien of we “wild” kunnen spotten. We zagen al regelmatig reeën en vossen, maar nu ook een mooi stukje houtsnijwerk. Een heuse houten pop zat ons zomaar ineens aan te kijken. Vanaf een boomstam van een afgezaagd boom. Ik vind dit zó leuk! Dat dit nog kan én dat dit ook nog gewoon daar blijft zitten… De pop zelf zal niet weglopen. Heus. Geloof me maar. Alleen is men hier dan inderdaad nog zo eerlijk, dat men daar met z’n handen van af blijft? Aan de kleur van het hout te zien wel! Het was beslist geen nieuw hout en daarmee heeft het er vast en zeker al een hele poos gestaan. Gezeten, bedoel ik. Top! Het voelt goed om ons ervan bewust te zijn, dat men dit soort dingen (hier althans) niet doet. Want als je je ervan bewust bent, respecteer je de spullen van een ander en blijf je van iemand anders zijn spulletjes af. Ook van deze vrolijke Frans!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta