Hout snipperen!

Hout snipperen!

 
Een laaghangende zon boven Ödarp! Een lucht zonder bewolking en een temperatuur van net onder nul! Dan denk je, dat je Koning Winter gedag hebt gezegd, komt die man terug! Vannacht had het daadwerkelijk weer vier graden gevroren. Op zich niet erg hoor, want veelal betekent dat, dat er een zonnige dag volgt. En ik kan al een tipje van de sluier optillen: het werd een schitterende dag. Frisjes, maar zonnig! Tot een uur of vier, toen kwamen heel plotseling wolken in de lucht en daar kon de zon niet tegenop. Toch is het een mooie dag geweest!
   
Laat ik nou een paar dagen geleden het vogelvoederhuisje leeggehaald hebben! Ik had de vogels zaad en zonnebloempitten in het huisje gelegd. Die laatste zijn volledig opgegeten, maar het zaad blijft liggen. Om te voorkomen, dat er straks iets gaat groeien op de bodem van datzelfde huisje, had ik het er allemaal met een lepel maar uitgehaald. Alles ligt nu ergens aan de andere kant van het beekje voor reetjes en andere liefhebbers. Vanochtend vond ik het zielig, dat de gevleugelde vriendjes hier niets meer hadden, op een paar mezenbollen na en daarom pakte ik naald en draad, om wederom pinda´s te gaan rijgen. Ook werden er al gedopte pinda´s in een houdertje gedaan. Daarnaast werd het huisje toch nog maar weer gevuld, echter nu met alleen maar zonnebloempitten. Wellicht eten ze dit de komende dagen nog op.
 
Omdat het Heiko zijn vrije dag was wilde hij hout gaan halen uit Blå Grindar. Daar waar de kersenboom op hem ligt te wachten. Alleen moest eerst de aanhanger leeg. Die had hij daar zondag al gevuld met blokken hout, die de eigenaar van de boom zelf gezaagd had. Zware jongens! Het blijkt een dichte boom te zijn geweest en daarom zit er zo´n gewicht in. Ik wilde gisteren al de aanhanger leeghalen, maar moest ervan afzien. Het ging Heiko gemakkelijker af, ware het niet, dat die met sommige stukken ook nog moeite had. Toen de aanhanger eenmaal leeg was werd de Volvo ervoor gezet en aangekoppeld, waarna hij de rest ging ophalen. Waarschijnlijk zal hij vandaag drie keer moeten rijden. Eerst moet daar ook nog gezaagd worden…

Eindelijk! Sinds tijden, ik weet niet eens meer hoe lang, zijn er weer een aantal zwarte meesjes in Ödarp! Het vogeltje lijkt heel veel op de koolmees. Je zou ook denken, dat er van een kruising sprake is. Tussen een koolmees en een zwartkopmees? De zwarte mees is een kleine, onopvallende mees, die zich vaak hoog in naaldbomen ophoudt. Hoe kan je de zwarte mees herkennen? *Kleine, onopvallend gekleurde mees *Zwarte kop met witte “wangvlek” en witte “nekvlek” *Grauwe onderdelen (niet geel als bij pimpel- en koolmees) *Grijze rug met twee fijne, witte vleugelstreepje. De zwarte mees broedt eigenlijk voornamelijk in naaldbossen, vaak met enkele hoge sparren. De zwarte mees is eigenlijk vooral een onopvallende mees. En dat blijkt wel. De soort verraadt haar aanwezigheid vaak door haar zang. Zwarte mezen zingen meestal vanaf de hoogste boom in hun territorium, wat het net iets makkelijker maakt om ze te spotten.
 
In de winter kun je zwarte mezen ook op de voederplaats aantreffen, al is de soort er veel minder talrijk dan de pimpel- en de koolmees. Zwarte mezen hebben ook nog een klein kuifje op het achterhoofd. Vooral wanneer ze opgewonden zijn, kunnen ze dit kuifje opzetten. Dat lijkt ontzettend grappig! Zwarte mezen houden er een aantal intrigerende voedselgewoontes op na. Zo hebben ze, net als kool- en pimpelmezen, geleerd om de dunne folie van de karnemelkflessen te doorprikken en zich te goed te doen aan de room. In Noord-Europa kunnen zwarte mezen pas aan de zaden in de fijnsparkegels vanaf oktober, wanneer de kegels opengaan, bij droog en zonnig weer. Om toch al eerder aan deze favoriete hap te beginnen, volgen ze eekhoorns naar de plekken, waar die de sparrenkegels met hun sterke tanden openbreken, om daar een zaadje te kunnen meepikken. Dan is het eten in Ödarp toch gemakkelijker.
 
Na ongeveer anderhalf uur kwam Heiko terug met de eerste aanhanger vol hout. Toen ik op dat moment net buiten keek zag ik onze Ebba. Ze was nieuwsgierig geworden naar de stapel takken die Heiko er neergelegd had. Die takken hebben nagenoeg dezelfde kleur dan Ebba. Of is het juist andersom. Op deze beide twee foto´s staat ons dametje. Het is even goed kijken, maar ze staat er echt. Zie je haar? Ik verklap nog niet waar ze staat. Ik laat je even zoeken. Morgen zal ik dezelfde foto´s plaatsen met daarop aangegeven waar ze staat. Ik ben benieuwd naar de reacties!
 
Vanmiddag nadat we samen een broodje hadden gegeten, ging Heiko voor de tweede keer naar Blå Grindar. Ik zou de “dunne” takjes wel even door de versnipperaar gooien! Eerst kreeg ik even uitleg over de gróte versnipperaar. Daar heb ik nog nooit mee gewerkt en daarom was het zeker wenselijk. Een grote jongen hoor, die machine. Wel even iets anders dan de kleine die we eerst hadden. Nog hebben, maar nu niet meer zo veel gebruiken. Nadat ook de veiligheidsvoorschriften waren doorgenomen kon ik beginnen. Het was eerst een kwestie van het knippen van takken en takjes, omdat die zoveel zijtakken hadden, dat die niet in een keer in de machine konden. Hoe groot die ook was.
 
Wel even wennen hoor! Wat ging dat met een geweld! Het ging me eigenlijk niet snel genoeg, omdat er heel veel tijd wegging met het knippen van de vele takken. Die lagen natuurlijk niet keurig op een rijtje, maar kriskras door elkaar. Daarmee moest ik soms aan het puzzelen om de goeie te pakken te krijgen. Na bijna twee uur had ik een kruiwagen vól met houtsnippers. Die werden overigens eerst in een specievat opgevangen, want die kan onder de versnipperaar. Met die snippers ging ik naar de andere kant van de vijver en kwamen ze op de wal te liggen. In het verlengde van het paadje, die Heiko al was begonnen. Ze liggen nog even op hoopjes, om binnenkort verspreid te kunnen worden.
  
Heiko had vandaag vrij genomen bij Örtengren en is in totaal drie keer naar Blå Grindar gereden. Met een lege aanhanger heen en steevast terug komen met een afgeladen aanhanger. Omdat de bewoner had gezegd “Alles of niets”, nam hij ook alle takken mee. Die zullen deels worden versnipperd en deels verbrand. Na de derde rit zei hij, dat er zaterdag nog een laatste keer heen en weer gereden moet worden en dat dan al het hout van de kersenboom opgehaald is. In totaal ongeveer 3 kuub. Een forse boom dus. Ter vergelijking: een grote berkenboom van 16 meter, van eigen erf, is ongeveer 1 kuub. Terwijl hij daar bezig was kwam de overbuurman even een praatje maken. Zo kwam Heiko ineens weer van alles te weten over dat buurtschapje en zelfs de hoogte van de man zijn pensioen. Heus! Geheimen hebben ze hier niet wat dat betreft. De grote blokken hout liggen nu bij ons op het erf, in het verlengde van de oprit. Dat kan nu gekloofd worden en daarna drogen in de houtstek. Als je dit gratis hout nu op waarde zet, is er gisteren 3 x €.40,- oftewel €.120,- verdiend. Tegelijkertijd levert het hout te zijner tijd een besparing op stroom en/of pellets. Geen slechte dag vandaag: goede zaken gedaan!

Maar liefst drie thema´s kwamen aan bod vandaag. Als eerste kwam “Mandelkubbensdag” naar voren. Dat zijn koekjes met amandelmeel. Voor de liefhebbers is dit een klassiek koekje, die vandaag dan ook niet bij de koffie mag ontbreken. Als tweede werd “Music Freedom Day” genoemd. Dit wordt ook jaarlijks gehouden sinds 2007. Het is een wereldwijde viering van het mensenrecht op muzikale expressie. Daarbij verenigen artiesten en organisaties zich, om muzikanten te steunen, die zich met muziek willen uitdrukken. De trieste realiteit is namelijk, dat censuur, vervolging en opsluiting veel van deze kunstenaars beroven van dit fundamentele mensenrecht. Als laatste kwam de “Världsdagen för natur- och djurliv” (wereld dag van natuur- en dieren in het wild” in beeld. Daarover wil ik graag dieper ingaan en dat doe ik morgen!

Eens iets anders: rijst met kip en een (bijna zelfgemaakte) mix. ´s Ochtends tref ik het liefst de voorbereidingen voor het avondeten. Weten wat er gegeten wordt en de ingrediënten zoveel mogelijk klaarzetten. Daarom ontdekte ik al vroeg, dat er geen mixen meer waren. Maar de kip was al het ontdooien en ik had ook gewoon weer zin in rijst. Het kan ook toch niet zo moeilijk zijn om zelf een mix te maken? In de loop van de dag had ik bedacht hoe ik dat ging doen. Aan het eind van de middag begon ik met het pakken van meerdere kleine paprika’s en een groot aantal tomaatjes. Beide sneed ik in kleine stukjes. Die gingen in de wok, bij de gesneden kipblokjes in, zodra deze lekker gebakken waren. Dat liet ik een poosje staan en daarna nam ik een zakje groenten kruiden. Ooit eens gekocht bij volgens mij Willy:s of de ICA. Daarnaast bakte ik er nog maar een eitje bij. En heel eerlijk? Ik miste de mix van Honig of Knorr niet! Het smaakte ons beide prima. De volgende keer dat we boodschappen doen, maar eens kijken of we deze kruiden weer kunnen bemachtigen.

2 gedachten over “Hout snipperen!

  1. Zo, weer genoeg hout! Dat is wel fijn dat je buren in de buurt hebt wonen, die ervan af willen. Super toch? En….. de ene hand wast de andere…..
    En heerlijk kip met paprika en tomaten. Tip: koop verschillende kruiden en mix dit voor je gerechten. Ik heb een kruidenwijzer en wil van deze wel een foto maken. Ik gebruik hem regelmatig.
    We kregen hem, toen Jan geopereerd was aan zijn hart. Ik ben toen veel vaker deze kruidenwijzer gaan gebruiken. Laat maar weten…

    En ik kan poesie nergens vinden! Te goed verstopt.

    1. Ja, de poes is goed gecamoufleerd Wilma. Tóch loopt ze daar wel degelijk. Inmiddels staat dezelfde foto erop met een cirkeltjes. Dan nog is het lastig om haar te vinden, dat geef ik toe. Ik heb per ongeluk de originele foto al weggegooid en kan zodoende niet meer zover inzoomen op deze foto. Helaas. Wat het hout betreft. dat gaat voortvarend. Je hebt er uiteraard wel veel werk van, maar gelukkig vindt Heiko het wel leuk om te doen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image