“Houden we het wéér niet droog?”

“Houden we het wéér niet droog?”



Vanaf koffietijd tot rond twee uur vroegen we steeds aan elkaar of de ander zin had in een wandeling. En elke keer twijfelde de ander, omdat er regen voorspeld was. Immers geen goed teken voor een wandeling. Alleen naarmate de uren verstreken leek het er in de verste verte niet op, dat er regen zou komen. Dus… Jas aan, wandelschoenen ook en weg! We hadden besloten om niet te ver van huis te gaan en daarmee gingen we richting het noorden, om de afslag naar Brostorp te nemen. Na ongeveer tien minuten rijden is er links van de weg ruimte om de auto te parkeren en rechts gaat een pad het bos in. We hebben deze route ook al eens eerder gelopen en toen kwamen we alle drie, Pantro was er toen ook bij, met een nat pak thuis. Op het moment, dat we uit de auto stapten had ik alweer mijn twijfels, omdat de lucht wel heel dreigend leek. Maar het bleef droog!


We namen dit keer niet de route om het meer. Dan ben je al gauw ruim anderhalf uur onderweg. Het risico van wéér een nat pak wilden we toch liever vermijden. Daarom sloegen we op een driesprong dit keer linksaf. Een nieuwe route en zeker net zo mooi als die andere. Ook hier konden we genieten van de meren. De grote is de St. Skärsjön, waarbij St. staat voor stor, groot. De kleine heet heel toepasselijk L. Skärsjön, waarbij de L staat voor lite, klein. Dit keer zagen we ze daardoor vanuit een hele andere hoek. En dit keer in de herfst, met al zijn fantastische kleuren. Dat de zon niet scheen was een beetje jammer, want dan waren de kleuren nog beter tot hun recht gekomen. Echter in dit geval weerspiegelde het wolkendek in het water van de meren en dat leverde ook super plaatjes op. Van wind was nauwelijks sprake en daardoor leek het meer op een spiegel. We hebben een leuke wandeling gemaakt. Weer een nieuw stukje natuur ontdekt. En zo dichtbij…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta