Héle lange reis naar Nederland

Héle lange reis naar Nederland


Het is zeven uur als we opstaan. Ontbijtje en dan aan de slag om alles in de auto te brengen. Tja… waar ga je dan langs? We weten heus het pad nog wel, alleen is die op dat moment een beetje moeilijk te vinden. Het heeft de afgelopen nacht weer flink gesneeuwd (en nog een beetje). Daarmee is het ook noodzakelijk geworden, dat de oprit schoongeveegd wordt. Nog niet zo’n eenvoudig klusje. We hebben dan wel een grote sneeuwschuif, alleen als die vol sneeuw zit, is hij bijna te zwaar om leeg te kieperen! Uiteindelijk alles schoon waarmee het inpakken kon beginnen. De plantjes kregen nog een druppie water, de kachel had al een paar zakken pellets in het reservoir zitten, alle spulletjes van Pantro zaten in zijn reistas, onze spulletjes én uiteraard een gevulde picknickmand. Check. Om half tien rijden we weg!

Het eerste gedeelte van de route is het de ene “Oh!” na de andere “Oh!” Door de sneeuw van de afgelopen nacht ziet de wereld er fantastisch uit. Gisteren waren de bomen nog niet helemaal wit en nu wel. Sprookjesachtige plaatjes! Maar dat verdween toch zo langzamerhand meer en meer toen we verder naar het zuiden reden. De reis door Zweden verliep voorspoedig. De weg van ons naar de “snelweg” was als de foto hieronder, maar daarna waren alle wegen schoon. De boot van Helsingborg naar Helsingør lag al op ons te wachten, kaartje gekocht en mee. Hé! We hebben geen bonnetjes van de medewerker van Scandlines gekregen. Hij zei alleen, dat we in baan 6 moesten wachten…

In Denemarken hadden we ook schone wegen en geen oponthoud. Tót bij de poorten naar de boot van Puttgarden. In Rødby. De medewerkster kon de “meer-vaarten-kaart” niet lezen. Hij gaf een storing. Waarschijnlijk in Zweden ook al gehad, maar die persoon heeft ons gratis over laten gaan en geen verdere acties ondernomen. Nu moesten we uiteindelijk contant betalen en op de terugreis in Helsingborg verhaal halen. Daar hadden we de kaart in augustus gekocht. Door dit gedoe de boot gemist, waardoor we een half uur moesten wachten. Wat jammer. Verliep alles zo mooi… Het was inmiddels kwart over vijf. Bijna acht uur onderweg. Nog even doorzetten…

Maar de elf uur, die we dachten nodig te hebben om in Drouwen te komen, haalden we niet. Bij lange na niet. In Duitsland moesten we af en toe langzaam rijden: file of wegwerkzaamheden. Geen klagen. En ook hier gold weer: tót net na Bremen. Bij “kreuz” Delmenhorst. Daar was een grote klus aan de weg aan de gang en moesten drie banen auto’s in één worden gepropt. Dan weet jij al wel hoe dat verliep… File. Lange file. Uiteindelijk om bijna elf uur stonden we bij de “Poort van Groningen”, op de grens van Nieuweschans. Daar hebben we nog onze laatste stop gehad: wij nog een laatste kop koffie en de benen strekken en Pantro water en brokken en de poten strekken. Drie kwartier later waren we dan in Drouwen. Tjonge, jonge: ruim veertien uur later! Goedemorgen, Nederland!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta