Heiko 60 jaar!

Heiko 60 jaar!


  
Vandaag is het 7 april: de datum waarop Heiko in 1961 werd geboren. Op de kraamafdeling van de st. Jozefstichting te Sappemeer. Heiko was het jongere broertje van Harry, die op dat moment 1,5 jaar was. Aan de Sportterreinstraat 140 in Hoogezand groeide Heiko op en had hij een hele fijne jeugd. En nu, 60 jaar later, wonen wij hier samen in het mooie Zweden en hebben we een hele fijne oude dag. Nou ja: oude? We zijn immers nog jong. Verjaardagen vieren we normaliter niet zo uitbundig, maar vandaag was het toch wel een bijzondere dag. “Heiko´s 12e lustrum” schreef iemand en dat was inderdaad het geval.
 
 
Heiko zijn dag begon met een kop thee en felicitaties. Eerst die van mij en Ebba en daarna werd de kaart en cadeautje van zijn ouders gepakt. De kaartjes die gisteren waren gekomen, had ik voor vanochtend vastgehouden. “Eerst maar eens een broodje, want anders schiet dat erbij in!” Toen kreeg hij mijn kaart, met daarop de aanwijzingen van de cadeautjes en het zoeken begon. Ik had niet verwacht, dat hij er zoveel lol aan zou beleven. Leuk! Hij was ongeveer een uur bezig met het zoeken naar alle pakjes. In die tussentijd maakte ik zijn favoriete taart: slagroom-mandarijntjes. Op enig moment had Heiko 57 van de 60 gevonden. Ai! Waar zijn die laatste drie ook alweer verstopt? Tijd om verder te zoeken was er niet, laat staan voor het openen. De telefoon ging: het waren Heiko zijn ouders!

Wat mooi, wat lief! En wat toch geweldig, dat het met beeldbellen kan. We konden elkaar zien, terwijl de felicitaties over en weer gingen. Want zij mochten Heiko dan wel feliciteren, hun jongste zoon was uiteindelijk ook jarig! Het telefoongesprek nam hij aan tussen de slingers en ballonnen, zodat goed zichtbaar was, dat er sprake was van een feestelijke stemming! Er werd even een poosje gezellig gepraat. Heiko zijn ouders hadden ook gebak in huis gehaald en kregen even later een stuk daarvan bij de koffie. Vanavond zouden ze een borreltje drinken op Heiko zijn verjaardag! Helemaal top!

Na een poosje werd het telefoongesprek beëindigd en kregen we een WhatsApp berichtje van ze. Heiko zijn moeder had een video-opname gemaakt van Heiko zijn vader! Die speelde op de accordeon “Lang zal hij leven…” Daar kregen wij beide een brok van in de keel en de eerste tranen brandden in de ogen. De 90-jarige vader speelde voor zijn 60-jarige zoon. Daar kun je toch alleen maar gigantisch trots op zijn?

 

We hadden de ogen net weer droog, toen er werd aangeklopt. Er kwam namelijk visite! De buurtjes/ vrienden uit Västorp, Erling en Britt kwamen langs. Dat waren de enige twee mensen die ik had uitgenodigd, inderdaad in verband met het Coronavirus. Toen Heiko de voordeur opende begonnen die twee meteen te zingen: “Ja må han leva, ja må han leva, ja må han leva uti hundrade år…”. Het is dezelfde melodie als “Lang zal hij leven”. Hoe leuk was dat? We praatten gezellig bij, onder het genot van koffie en gebak. Het was dan ook al weer een paar weken geleden, dat we elkaar hadden gesproken. Bij een glaasje fris (“een borreltje is voor de avond” volgens Erling) liet ik hen kennis maken met een stukje Hollandse Grillworst. Dat vonden ze heerlijk. Na ongeveer twee uurtjes gingen ze naar huis. Het was toen ongeveer één uur.

 
 
En dan namen we even een pauze. Het is (voor mij) nog altijd intensief om een Zweeds gesprek te voeren. Vooral Britt is nogal druk en dan moet je je verstand behoorlijk goed gebruiken, om alles te kunnen volgen. Maar dat was gelukt. Ik liep naar de brievenbus, want ik had de postbode zien stoppen. Er waren inderdaad nog een paar kaartjes en twee pakjes. We namen een broodje, terwijl Heiko de pakjes uitpakte. Eentje van Riks en Phaedra, met hele leuke sokken (zelfs een paar voor mij) en eentje van Thomas en Tineke, met worst, kaas en een flesje wijn. Ontzettend lief!
 
   
Daarna had ik nog een tweede verrassing voor Heiko. Ongeveer een maand geleden was ik begonnen met dit idee. Aangezien we geen familie, vrienden en kennissen kunnen ontvangen en wij ook niet naar Nederland kunnen, had ik een grote groep mensen aangeschreven, om iets persoonlijks aan Heiko te schrijven. Als het kon, vergezeld van een foto. Er waren ongeveer zestig die gereageerd hebben. Het lezen van al die verhalen was bij tijd en wijle emotioneel. Lieve woorden van familie, vrienden, maar bijvoorbeeld ook van oud-collega´s. Het was door deze verhalen, alsof familie en vrienden bij onswaren. Hier, in de kamer in Ödarp…
 
 
Toen mocht Heiko beginnen met het uitpakken van de cadeautjes. Zoals gezegd, had ik daar een verhaal bij gemaakt. In dat verhaal had ik op vele plaatsen een nummer verwerkt, dat overeenkwam met een pakje. Zoiets als: “Als je wakker wordt en je gaat je douchen heb je pakje 38 nodig. Pak die er maar bij.” – shampoo. “Wanneer we binnenkort weer gaan picknicken is het handig wanneer je 17 meeneemt.” – bekertjes en bordjes. En dat bij alle 60 presentjes. Dat waren overigens niet allemaal spectaculaire dingen hoor. Vele dingen die we (dagelijks) gebruiken: batterijen, lampjes, aanmaakblokjes, maar ook zaad van diverse groenten. Een paar échte cadeautjes: onder andere een nieuwe broodtrommel, een bbq-schort en handschoen en klei om bijvoorbeeld onze handen mee te “vereeuwigen”. We vonden pakjes 58 en 59 ook nog. Eentje zat in de theepot… Maar waar die laatste was? Geen idee!
   
We hebben samen alle kasten en laatjes nogmaals bekeken, alleen was nergens pakje 43 te vinden. Ik weet inmiddels dat er niet iets inzit wat bederfelijk is en daarmee is het niet heel erg, wanneer we het vandaag of morgen niet vinden… De hele dag kreeg Heiko felicitaties binnen. Digitaal. Via WhatsApp, Messenger, LinkedIn en Facebook. Het bekijken daarvan ging de hele dag een beetje door. Heiko genoot zichtbaar van alles. Tussendoor kwam er koffie en thee met gebak op tafel en namen we nog een hapje en een drankje nadat Heiko alle presentjes had uitgepakt. Dat is dorstig werk hoor! We hadden afgesproken, dat we ons beide zouden trakteren op een “kycklingtallrik” van de pizzaboer in Aneby. Alleen is dat er niet meer van gekomen. Iets veel leukers kwam daarvoor in de plaats:


Er werd namelijk gebeld door beide dochters! Eerst kreeg papa en opa Heiko een telefoontje van Daniëlle en Noud. Die begonnen meteen te zingen, toen Heiko opnam. Op het moment, dat Heiko met Rotterdam aan het praten was, ging mijn telefoon ook over: Elise! Die had geen verbinding met Heiko kunnen krijgen en had het daarom maar op mijn toestel geprobeerd. Heiko beloofde Daniëlle morgen nog weer te bellen en nam mijn toestel over. Daar zaten Merle, Daan en Jelte ook klaar om voor opa te zingen! Zo lief van alle kleinkinderen! Uiteindelijk hebben we nog een paar patatjes in de oven gedaan en samen met een paar snacks opgegeten. We waren eigenlijk best wel moe na deze “enerverende” dag. Wie had dat kunnen denken, dat ondanks het coronavirus, Heiko zo´n verjaardag zou hebben? Wij zeker niet. Deze dag vloog om. Maar we waren er nog niet! Rond acht uur werd er nog op de voordeur geklopt. Heiko deed open en daar stonden de buren uit Västorp, de oude huisarts Lennart en zijn vrouw Irene! Die begonnen direct te zingen “Ja må han leva…”. Een heuse serenade voor de Jarige Job! Zó leuk! Nadat ze uitgezongen waren overhandigden ze Heiko zelfs nog een fles Sekt. Wat aardig! Wat een verrassing! Ondanks het feit, dat die twee inmiddels zijn gevaccineerd, wilden ze niet binnenkomen voor een kopje koffie. We spraken af, dat we bij mooi weer in de tuin af zullen spreken.
En met dat bezoekje kwam er een einde aan een lange verjaardag. Een drukke dag, maar wel een hele mooie en bijzondere 60e verjaardag van Heiko. De mijlpaal van het behalen van deze leeftijd is beslist niet ongemerkt voorbij gegaan!

2 gedachten over “Heiko 60 jaar!

  1. Heiko een beetje aan de late kant maar niet minder gemeend willen Gerrit en ik je van harte feliciteren met je 60e verjaardag!! We lezen dat het een enerverende dag is geworden ondanks de pandemie. We wensen je een toekomst met vooral veel liefde en gezondheid toe. Hartelijke Groet van Gerrit en Johanna

Laat een antwoord achter aan Joke Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image