“Hé? Ga jij de kast in?”

“Hé? Ga jij de kast in?”


“Dan kijk ik even mee hoor. Vind je vast niet erg. Toch? Ik weet, dat je er een heleboel lekkere dingen in hebt liggen. En niet alleen voor mensen, ook voor dieren. Dieren, zoals Åtta en ik. Maar die kat is er nu niet. We krijgen alleen iets bijzonders als we samen zijn. Maar kun je niet eens een uitzondering maken? Mij alleen dit keer iets lekkers geven? Die kat krijgt een andere keer wel weer iets. Die eet, buiten zijn brokken om, ook muisjes en (helaas) vogeltjes. Die krijgt toch genoeg? Ik krijg alleen maar drie keer op een dag brokjes. Wel lekker hoor. Vooral als jij mij er ook nog eens een aantal van die heerlijke Frolicjes door doet. Dat lust ik graag. En af en toe een keer een stukje kaas of worst of een broodje of een paar aardappeltjes met groente: heerlijk. Gewoon blijven doen. Maar kan ik nu een paar snoepjes krijgen? Ik hoor die kat écht niet en ik zit al zó lang naar je te kijken en ik zit al behoorlijk lang zó te kijken. Word ik hier alleen al niet voor beloond? Wat denk je? Wat doe je? Hé? Hoor ik, dat de deksel van de snoepjesblik eraf gaat? Super! Ja! Ik krijg een paar snoepjes! En dat, terwijl ik niet eens aan het schooien was!”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta