Grote stroomstoring o.a. in Aneby

Grote stroomstoring o.a. in Aneby


Vanochtend ging het alarm van Heiko zijn telefoon af om kwart voor zes ´s morgens. Normaal is hij vóór het alarm al wakker en sluipt hij stilletjes het bed en de slaapkamer uit. Deze keer sliep hij nog zo vast, dat hij door het alarm heen sliep. Ik was er wél wakker van geworden en riep hem om op te staan. Zo snel hij kon liep hij naar de telefoon om die stil te krijgen, maar het leed was al geleden. Ik was ook klaarwakker. Heiko was beneden de koffie aan het zetten en zijn broodjes aan het smeren toen ik ook al in de keuken stond. “Goh… Jij bent vroeg!” was zijn reactie. Ja, wat wil je als het alarm een tijdje gaat ben je wel wakker. En mijzelf kennende hoef ik me dan ook niet weer om te draaien. We konden nog even kort samen aan de keukentafel zitten totdat we ieder onze eigen weg gingen.

Heiko moest om zeven uur in Tranås zijn, om samen met collega Anton naar Motala te rijden. Daar zouden ze 250 ligusterheg-plantjes moeten poten. Van de 5.000 die vorig jaar waren gepoot, waren er een aantal doodgegaan. Die moesten vandaag vervangen worden. De baas en een collega hadden gisteravond de auto al volgepakt met zaken die Heiko en Anton vandaag nodig hadden, zodat ze meteen in konden stappen en wegrijden. De plaats Motala ligt op ruim een uur rijden vanaf Tranås. Het enige wat ze nog uit de zaak haalden waren twee regenjassen. Het regende namelijk behoorlijk toen ze bij de zaak waren. Om te voorkomen, dat ze door en door nat zouden worden bij het poten van de stekken, was de regenjas een noodzakelijk beschermend kledingstuk. In Motala, bij een wooncomplex bestaande uit ongeveer twaalf flats, liepen ze langs de vorig jaar geplante ligusterheg om de dode of gewoon verdwenen stekken te vervangen. Dat werkje ging voortvarend.

Na het eerste uur werd het gelukkig droog en kon de regenjas weer vervangen worden door een gewone jas. De regenbui had echter wel sporen achtergelaten. Een fiks aantal stekken werden in het water gepoot. Op de foto, die Heiko me in de loop van de ochtend stuurde, duidelijk zichtbaar. Het voordeel van een regenjas is overigens, dat het water vanuit de hemel er niet intrekt. Het nadeel van de regenjas is echter, dat het lichaamsvocht (zweet) er niet uit kan. Je wordt dus sowieso nat. Gelukkig kon die jas weer uit. Het was en bleef droog vanaf dat moment. Na de frukost (het ontbijt) werkten ze verder om de 250 stekken de grond in te krijgen. Samen ging het poten erg efficiënt en tegen twee uur ´s middags waren ze klaar. Nog even een kop koffie en een laatste controle of ze niets hadden vergeten en daarna huiswaarts. Tegen drie uur waren ze weer terug in Tranås. Daar had de baas nog niet op gerekend en zodoende had hij ook geen andere klus meer voor een of anderhalf uur. De werkdag zat er zodoende op. Ook wel een keer fijn om op tijd thuis te zijn.
 
In Tranås zag Heiko overigens, dat er alweer werd gewerkt aan de kerstverlichting die elk jaar in de bomen hangt. Met een kleine hoogwerker was een medewerker bezig om de lampjes te testen. De strengen, waarvan de lampjes het niet meer deden en (of een groot deel ervan) werden verwijderd en vervangen door een nieuwe streng. De bomen die klaar waren werden als test even ontstoken. Dat wordt straks weer een gezellige boel, in de grote winkelstraat van Tranås. Wanneer het officiële moment van ontsteken is weten we nog niet.

Dat lezen we later wel in de gratis huis-aan-huis krant Tranås Tidningen. Meestal is er dan ook livemuziek bij en wordt het een feestelijk moment. De hele winter blijven de kleine lampjes branden en dat geeft behalve veel sfeer ook licht in de duisternis. Want in de winter is het immers tegen drie uur ´s middags zeker al schemerig en om vier uur nagenoeg donker. De winkels zijn tot vijf of zes uur open, waarmee de verlichting erg welkom is. De kerstverlichting mogen ze wat mij betreft ook laten hangen: lijkt toch vele malen mooier dan de gewone lantaarnpaal?

Eenmaal thuis ging Heiko na het douchen nog even Googelen. Hij had namelijk een nieuw glaasje voor het rechter achterlicht van de aanhanger nodig. Tijdens de laatste vracht met boomstammen reed hij nét twee centimeter te ver achteruit. Daar lag nog een dikke boomstam te wachten om gekloofd te worden. Tja, daar kon het glaasje niet tegen. In vele tientallen stukjes lagen de rode en oranje scherven op de grond. Jammer, maar helaas. Een beetje lijmen was geen optie: de deeltjes waren te klein. Er zat niets anders op dan een nieuw glaasje te kopen. Via een aantal sites kwam Heiko uiteindelijk bij Auto-Experten uit. Die hadden het juiste model achterlicht. Als je nog nooit gezocht hebt op achterlichten heb je geen idee hoeveel verschillende modellen er bestaan. Heiko had ook op de site Autodoc.com gezocht, echter aan de bestelmogelijkheden leek geen einde te komen. Via die site kun je zo ongeveer elk onderdeeltje voor elke auto bestellen. Én voor aanhangers én caravans. Onvoorstelbaar, wát een onderdelen en wát een keuze. Het gewenst glaasje bestelde hij online en zal binnen drie dagen geleverd worden.


Terwijl Heiko van huis was heb ik een pot zwarte ijzerverf (net zoiets als Hammerite) opgezocht, samen met een kwast. We hadden namelijk nog een stuk hekwerk in de tuin staan, waar we tot een paar weken geleden nog geen bestemming voor hadden. Op dat moment hadden we besloten dit stuk hek aan de achterkant van de vlonder te maken. Dat is namelijk een vrij hoge afstap en vervolgens loopt het daar erg schuin af naar het beekje. Iemand die er niet mee bekend is zou daar een erg vervelende misstap kunnen maken. Oftewel, het hekje komt daar ter voorkoming van ongelukken. Dat stuk hek was echter nog niet geverfd.

Het hek hadden we samen in de schuur op twee bokjes gelegd. Daar lag die al twee dagen, zodat het goed droog was. De staalborstel had Heiko er ook al een keer overheen gehaald, zodat ik vandaag meteen kon beginnen met de kwast. Ik was het even vergeten, maar wat een kleine spijltjes… en wat veel… Ik was eigenlijk best blij, dat ik de bovenkant af had. Het is verf op waterbasis, waardoor het snel droogde. Om er zeker van te zijn dat ik alles goed had geraakt deed ik het meteen maar even een tweede keer. Tevreden met het resultaat ging ik mezelf daarna belonen met een lekker kopje koffie. Van Heiko kreeg ik nagenoeg tegelijkertijd een foto via de Whatsapp, waarop te zien was dat hij in Motala ook al achter de koffie (met een broodje) zat. Wat hij kan, kan ik ook!

In de loop van de middag bereikte mij dit bericht: “Grote stroomstoring in de provincie Jönköping – Meer dan 4.000 klanten getroffen”. Een grote onderbreking in de elektriciteitslevering aan de klanten van E-On. In totaal waren iets meer dan 4.200 klanten getroffen. De gemeente Aneby, waar wij ook onder vallen, leek het zwaarst getroffen te zijn. Daar waren 2.800 relaties van E-On die geen elektriciteit hadden. In Nässjö waren dat er 1.300 klanten. Ook in Eksjö, Vetlanda en delen van de gemeente Jönköping zaten sommigen een tijdje zonder elektriciteit. Door de stroomstoring in de ochtend konden verschillende winkels niet opengaan, waaronder de apotheek. Het was erg onduidelijk wanneer de stroom terug zou komen. Er moesten immers technici ter plekke aanwezig zijn, om het probleem op te sporen en te verhelpen. Ik was blij dat ik mijn kopje koffie net had gezet. Stel je voor zeg: geen stroom is geen koffie! Gelukkig kan ik dan altijd nog een kopje koffie maken in de caravan. Keteltje op het gas en opschenken in een filter boven de koffiekan. Maar dat was niet nodig. Ondanks dat we onder de getroffen regio vielen, bleef bij ons de stroom aanwezig.

Wilma, een van onze trouwe lezers, stuurde mij een mailtje: “Weet jij dit?” Het ging over een tunnel, die Duitsland met Denemarken moet verbinden. Ja, dat wisten we al, maar vinden het de moeite waard om er (nog) een keertje aandacht aan te schenken. Het is uiteindelijk heel bijzonder wat hier gemaakt gaat worden. “In Denemarken is een begin gemaakt met de bouw van de langste afgezonken tunnel ter wereld, die het land vanaf 2029 met Duitsland zal verbinden. De zogeheten Fehmarnbelt-tunnel wordt 18 kilometer lang en maakt reizen van en naar Scandinavië veel korter. De doorgang zal bestaan uit tunneldelen, die in de Oostzee worden afgezonken en wordt dus niet, zoals de tunnel onder het Kanaal, in de zeebodem geboord. De verbinding tussen het Duitse eiland Fehmarn en het Deense eiland Lolland wordt de langste gecombineerde weg- en spoortunnel ter wereld. Momenteel moet het verkeer gebruikmaken van de veerdienst Puttgarden-Rødby of een alternatieve route nemen via Flensburg en Kolding, over de Duitse A7 en de Deense E45 en E20.

“Een treinreis van Kopenhagen naar Hamburg duurt met de nieuwe verbinding niet langer 4,5 uur, maar slechts 2,5 uur”, aldus Jens Ole Kaslund, technisch directeur bij Femern A/S, het Deense staatsbedrijf dat verantwoordelijk is voor het project. Per auto zal de tunnel ongeveer een uur tijdwinst opleveren. De reistijd wordt aanzienlijk verkort, doordat reizigers niet meer om hoeven te rijden via Flensburg en Kolding. Er gaat nu nog een veerboot tussen Duitsland en Denemarken, die er ongeveer 45 minuten over doet, als alles goed gaat. Vooral ‘s zomers kan de wachttijd namelijk flink oplopen. Wanneer de tunnel is gebouwd, duurt de overtocht 7 minuten met de trein en 10 minuten met de auto. Er zullen ongeveer 3.000 mensen nodig zijn om de tunnel te bouwen. Het bouwbudget bedraagt zo’n 7 miljard euro. De bouw is van start gegaan met het aanleggen van een nieuwe haven in Lolland. Begin volgend jaar starten werknemers met het bouwen van een fabriek op het eiland. Het aanleggen van de tunnel zelf begint pas in 2023. Er is voor de tunneldelen een hoeveelheid staal nodig die gelijkstaat aan ongeveer vijftig Eiffeltorens.” Heel erg bedankt, Wilma! Ontzettend interessant en we houden het in de gaten!

4 gedachten over “Grote stroomstoring o.a. in Aneby

  1. Leuk om foto’s te zien van Tranås, waar wij ook een aantal keer hebben gewandeld.

    Aan de ene kant mooi dat je straks door kunt rijden vanuit Duitsland naar Denemarken, aan de andere kant is het altijd een leuk onderbreking van de reis naar Zweden, die veerboot van Puttgarden-Rødby. Even de benen strekken en ontbijten op de boot. Tja, iedere nadeel heeft z’n voordeel en andersom, zullen we maar denken…

    1. Hopelijk rijden jullie nog eens door de hoofdstraat van Tranås en dan voor een kopje koffie in Ödarp.
      De tunnel heeft inderdaad voor- en nadelen. Toch een heel groot voordeel, dat het een stuk korter is. Wanneer het puur om het reizen gaat (zoals wij naar en van Nederland) dan is het een voordeel. Als je vakantie hebt, kun je wellicht net zo goed met de veerboot. Gelukkig blijft die mogelijkheid er (voorlopig) ook nog!
      Groetjes!

  2. Graag gedaan Joke!
    We houden het hier ook in de gaten! Is wel fijn dat het een aantal uren en kilometers gaat schelen. Maar wat er hierboven ook geschreven wordt, als je de tijd hebt kan je mooi omrijden en meer zien van andere delen van bijvoorbeeld Denemarken, via Kolding dus.
    Tja, ieder voordeel heeft soms ook een nadeel.

    Hoop dat jullie geen storing van elektra meer gehad hebben. Dat zou dan ook weer professorisch koken worden?

    Veel plezier met jullie gasten. Hopelijk blijft het ook langere tijd droog om wat te kunnen ondernemen. Zal gaan duimen!

    1. Nee hoor, geen stroomstoring gehad dit keer. We zijn vaak “even” aan de beurt, een minuut of tien en dan ook nog nagenoeg alleen maar met een harde wind of onweer. Dit keer ging het gelukkig aan ons huis voorbij. En ja, dan gaan we het houtkacheltje in de kamer en keuken aanmaken en op die laatste koken. Of in de caravan.
      Helaas, helaas… Geen visite…
      Fijne dag vandaag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta