Geen klus-, maar schrijfdag!

Geen klus-, maar schrijfdag!


Donderdag voelde ik m’n spieren. De spieren, die ik de dagen ervoor gebruikt had met het zagen van de bomen. En niet te vergeten daarna met het oprapen van de gezaagde mootjes. Alles wat ik tot nu toe gezaagd heb ligt nu zo ongeveer op een grote hoop in het bosje. Daarvandaan moet het naar de weg gedragen worden, waar ik het in de aanhangwagen wil gooien. Vervolgens met de aanhangwagen naar huis rijden en het bij de houtcontainer weer lossen. Daar zal ik het te zijner tijd kloven. Dat zullen een paar ritjes worden, want er ligt al een mooie stapel. En ik ben nog niet klaar. Er moeten nog een paar bomen om. Maar donderdag even niet. ´s Ochtends moest ik naar de fysiotherapeut voor mijn nek en aansluitend had Joke een paar boodschapjes voor mij genoteerd. Tja, als je tóch naar Tranås gaat… Na de fysio reed ik naar het postagentschap bij de Preem, een benzinestation, waar ik een pakketje haalde. Daarna door de lange winkelstraat naar de apotheek om medicijnen voor Joke te halen. Gelukkig hadden we eraan gedacht om Joke haar ID-kaart mee te nemen, want anders had ik ze vast niet meegekregen. Vervolgens een paar boodschappen gedaan en toen snel weer naar huis. Ondertussen was het half een, dus eerst even samen een broodje eten. Daarna twijfelde ik: zou ik nog even naar buiten gaan en verder gaan met zagen of niet? Nee, ik heb de laptop gepakt en ben verder gegaan met het schrijven van teksten voor mijn derde boek. Dat vordert al mooi kan ik zeggen. De eerste 110 bladzijden zijn gevuld en als ik er een aantal foto’s bij ga zoeken, ter illustratie, zal het aantal bladzijden allicht nog toenemen. Al met al een rustig dagje en dat vond het lichaam wel zo fijn…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta