Framboosjes nu wél rijp

Framboosjes nu wél rijp


Twee weken geleden reden we op een avond naar de, vorig jaar door ons ontdekte, frambozenstruiken. Toen waren we te vroeg: de frambozen waren nog groen. Vandaag hadden we meer geluk. Aan de vele struiken zaten vele frambozen. Helaas waren ze niet erg groot. Toch parkeerden we de auto op de zandlaan en begonnen te plukken. Al snel bleek, dat de meegebrachte emmers té optimistisch waren. Al snel bleek, dat een klein emmertje meer dan goed had voldaan. De frambozen waren immers klein én je proeft natuurlijk ook terwijl je aan het plukken bent. Het emmertje raakte maar niet vol… En wat anders zelden of nooit gebeurt: er kwam een auto aan. Daarmee moest ik notabene onze auto verzetten! Dat kon gelukkig bij een inham, een stukje verderop. Omdat ik niet verwachtte, dat die auto snel terug zou komen, parkeerde ik onze auto daarna gewoon weer op de zandweg, ter plekke van de frambozenstruiken.

Nog geen vijf minuten later opnieuw een auto! Tjonge wát een verkeer! Opnieuw reed ik naar het inhammetje. Dit keer om deze tweede auto te laten passeren. Ondertussen was Joke doorgegaan met plukken en hadden we de meest rijpe én grootste frambozen te pakken. Helaas verloor Joke toen haar evenwicht. Ze gleed van een grote rots af, welke verscholen lag tussen de struiken. Ze viel op de grond (niet al te zeer gedaan) en de inhoud van haar emmertje viel mee. Dat was erg balen natuurlijk. Ze kon het grootste deel nog weer van de grond rapen, maar lang niet alles. Daarna besloten we om deze activiteit te stoppen, om thuis in alle rust te genieten van deze lekkere vruchtjes. Ondanks het feit, dat de opbrengst niet zo groot was als we gehoopt hadden, smaakten ze ons prima!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta