Flitspalen en vernield boek

Flitspalen en vernield boek

 
Kom je de komende tijd naar Zweden? Let dan even op! Er worden namelijk maar liefst 70 nieuwe flitspalen geplaatst in de provincie Småland! De Zweedse Ministerie van Verkeer, Transportstyrelse, heeft namelijk ernstige dodelijke ongevallen onderzocht en geconcludeerde, dat meer snelheidscamera’s nodig zijn. De plannen zijn om ergens tussen 2020 en 2021 de snelheidscamera’s te plaatsen. Ze zullen worden geïnstalleerd op verschillende wegen in de provincies Jönköping (waar wij wonen), Kronoberg en Kalmar. Deze snelheidscamera’s moeten de snelheid van de automobilist op deze routes verlagen met een gemiddelde van zeven tot acht kilometer per uur. Er worden flitspalen op nieuwe locaties geïnstalleerd, maar ook worden extra camera´s gemonteerd op bestaande locaties. Verschillende mensen zijn positief over het feit dat er nieuwe flitspalen worden opgezet: “Het wordt veiliger in het verkeer”. Maar er zijn ook mensen die geloven dat meer flitspalen niet effectief zijn. “Ik heb er meer vertrouwen in dat de politie erop uit gaat zoals ze eerder deden. Je leert immers waar de flitspalen zich ergens bevinden”. Tja, daar heeft hij zeker een punt. Uit eigen ervaring weet ik dat het zo werkt. Voor de weg van Tranås naar Mjölby geldt soms een maximumsnelheid van 80 en soms 90 km per uur. Vlak voor Mjölby staan aan beide kanten van de weg flitspalen. Ter plekke rem ik dan even af, om vervolgens weer naar ongeveer 100 km per uur te gaan. Dus ja, ik geef de laatste spreker 100% gelijk. Zonde van het geld, die flitspalen. Maar wees alert! Voor je het weet heb je een fikse boete.
 
Nadat de buitenkant van het tweede wandje bij de voordeur drie keer in de verf was gezet, verfde ik nu de binnenkant. Op zich kan ik daar later wel goed bijkomen. Ook nog wel nadat het wandje geplaatst zou worden, maar ik wilde het graag één keer in de werkplaats doen. Daar zijn de omstandigheden immers iets beter dan buiten. Het is toch redelijk koud buiten hoor. Nee, niet vanwege de vorst, maar een beetje een regen kou. Dat schilderklusje was overigens snel geklaard en vervolgens was het weer wachten tot de verf droogde. Toen ik toch witte verf aan de kwast had, kon ik meteen Joke haar houten tulpen nog een keer wit maken. Dat had niet na één keer goed gedekt. Ze waren groen en na deze tweede verfbeurt zijn ze volledig wit. Zeg nou zelf: dit lijkt toch stukken beter?!?
 
Na het creatieve werkje met het behang, bedacht Joke zich, dat ze nog een keer een leuk ideetje had opgedaan. Volgens haar via Pinterest. Dat vond ze toen zó leuk, dat ze er een foto van had opgeslagen in een speciaal mapje op haar laptop. Een mapje met leuke dingen, die ze ooit zelf nog een keer wilde gaan maken. Vandaag was het moment om dat ideetje uit te voeren! Althans er een begin mee te maken. Benodigdheden voor het begin: een oud, dik boek, een stanleymes en een liniaal. Het dikke boek hadden we een keer op een loppis gekocht. Niet om het te gaan lezen, want het was een Noors boek en die taal zijn we niet machtig. Wel had ze dit boek gekocht met dit idee in het achterhoofd. Met het scherpe mes sneed Joke voorzichtig langs de ijzeren liniaal bladzijde voor bladzijde in.
   
Er moest voor dit kunstwerkje namelijk een gat in de bladzijden van het boek gemaakt worden. Daar komt later iets in, maar dat zou vandaag niet meer lukken. Alles in kleinere stapjes en zo ook dit creatieve kunstwerkje. Er ging de nodige tijd zitten in dit klusje. Uit vele bladzijden moest een rechthoekje gesneden worden. Overal dezelfde rechthoek, zodat het netjes onder elkaar komt. Maar, degene met geduld én aanhoudingvermogen wint en op den duur was het gat in het boek groot en diep genoeg voor het vervolg. Dat vervolg zal morgen zijn.

Takje voor takje werd er vandaag weer een té enthousiast gegroeide boom slanker en slanker. Dit keer in Tranås zelf. De boom was zó hoog en zó breed geworden, dat de takken veel zonlicht tegenhielden én dat er takken op het dak kwamen te liggen. Tijd voor actie. Gewapend met een tweetal trappen van verschillende hoogte, twee boomzagen en een scherpe snoeischaar kon ik me hier wel een paar uurtjes uitleven. Ik begon aan de onderkant. Van de onderste takken knipte of zaagde ik ongeveer een meter tot anderhalve meter af, zodat het uiteinde dichter bij de stam kwam. Eerst gewoon staande vanaf de grond. Daarna draaide ik opnieuw om de boom heen, toen vanaf de kortste trap. Alle takken waar ik op dat moment bij kon komen snoeide ik terug. Tenslotte het derde rondje waarin de dán bereikbare takken werden teruggesnoeid. Tussentijds ruimde ik de takken die op de grond lagen op en gooide die op een stapel. Anders ontstond er een onwerkbare situatie en zou ik de trap nergens meer recht neer kunnen zetten. Nadat ik het derde rondje had afgerond was het tijd om te stoppen. Mijn werktijden zijn op dit moment nog steeds tussen 10:00 en 14:00 uur en die 4 uurtjes zijn snel om. Volgende week maar eens zien hoe ik die takken te pakken kan krijgen die bijna loodrecht omhoog gegroeid zijn. Waarschijnlijk zit er niets anders op dan in de boom te klimmen om van binnenuit de lange sprieten te halveren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta