Familie grauwe ganzen aan de wandel

Familie grauwe ganzen aan de wandel


Rustig rijd ik over de weg van Bordsjö naar Blå Grindar, met als eindbestemming Jönköping. Ik rijd daar rustig omdat het namelijk een hele mooie kronkelige weg is met vele heuveltjes en dalen. Wanneer ik uit een dalletje omhoog rijd zie ik ineens een koppeltje grauwe ganzen op de weg lopen. Ik herkende de grauwe gans meteen omdat het een grote grijze watervogel is met roze poten. Hij heeft zwarte vlekjes op de buik, de kop is lichtgrijs, de voorvleugel is grijswit en de snavel kan roze of oranje zijn. Het is een herbivoor, een planteneter. Het zijn er vier volwassenen en ook vier jonkies! Meteen als ik dichterbij kom en de volwassen ganzen mij horen gaan ze achter de jongen lopen en beginnen ze lawaai te maken. Ze slaan hun vleugels uit om de jonkies te beschermen. Wat een fantastisch gezicht.
 
Even later slaan ook de jonkies hun… eeehhh… armen uit. Dat doen pap en mam immers ook. Alleen zijn hun vleugeltjes nog niet ontwikkeld en is het een komisch gezicht om te zien hoe die kleintjes, al waggelend, ook nog eens met die kleine armpjes zwaaien. Wat dapper! Die kleintjes kunnen nog niet vliegen en daarom blijven ze allemaal op de weg lopen. Midden op de weg. Van verkeersregels hebben ze nog niet gehoord. Helaas moet ik er toch op enig moment voorbij rijden. Dat doe ik dan ook heel kalm en voorzichtig. De jongen worden dan door de volwassenen de berm ingestuurd terwijl de oudere ganzen wegvliegen op het moment dat ik de groep heb gepasseerd. Na dit gezien te hebben vervolg ik mijn reis naar Jönköping met af en toe nog een lach op mijn gezicht als ik aan die waggelende jonkies denk…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta