Even weer wég!

Even weer wég!

br
Sinds mijn enkel dubbel klapte (nu anderhalve week geleden) tijdens het verplaatsen van de zakken Mix, was ik nog niet weer veel buiten geweest. Even plastic of vuilnis wegbrengen, maar dan snel weer naar binnen. Het was tè pijnlijk met het lopen. Ook de zwelling hield het tegen, want daardoor kon ik geen schoenen of laarzen aan. De laatste paar dagen gaat het ietsjes beter en is de zwelling afgenomen. Vandaag zou ik ook nog rustig aan doen, maar er móest een kaartje op de bus. Mijn oud buurvrouwtje uit Wildervank is morgen jarig en die moest een felicitatie voor haar verjaardag. Gisteren had ik het kaartje al geschreven, zodat Heiko hem op de post kon doen vandaag. Maar… je raadt het al: vergeten. Het kaartje morgen op de post doen en weten dat hij te laat komt? Nee, daarom maar gegaan. “En als ik toch in de auto zit kan ik ook wel even een paar boodschapjes doen”. Het viel me wel mee. In het begin. Maar na een poosje te hebben gelopen ging het meer en meer knellen bij de enkel. Gevolg: pijnlijk met het lopen. Lesje geleerd: beetje rustig aan blijven doen. Wel weer in de buitenlucht geweest en dat voelde prima!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta