En schóón is het onder de twee seringenbomen

En schóón is het onder de twee seringenbomen

 
Dan heb je de tuin eindelijk zover, dat je denkt, dat je er weer even tegenaan kunt. Zonder hier of daar onkruid te moeten wieden. En eigenlijk was dat ook wel het geval. Met uitzondering van de twee seringen bij de keuken. Die we onlangs behoorlijk hebben gekortwiekt. De hoogte en breedte zijn nu goed, maar wat er onder zat was ons niet naar de zin. Verre van! Ook daar, net als bij de seringenboom voor de veranda, groeiden namelijk vele kleine seringen en onkruid onder bij de stammen. Daarbij nog het feit, dat het meteen zichtbaar was als je de oprit opkwam. Een paar flinke doornen in onze ogen. Dan kun je er wéér langs lopen en wéér denken “Dat moet ook nog eens aangepakt worden”. Of je doet er op dat moment iets aan. En dat deed ik vandaag uiteindelijk.
 
Het zou een mooie dag worden. Het bleef droog en de temperaturen aangenaam, waarmee er geen drempel lag qua weer. Meneer Pantro en de dametjes Jikke en Ebba waren al buiten en die zou ik ook mooi in de gaten kunnen houden, wanneer ik met de seringenbomen aan de slag ging. Grote vraag bleef natuurlijk of ik er wel zin in had. Je moet er wel volledig achter staan, want anders wordt het wellicht half werk. Echter dat was zeker ook het geval. Dus doen! Eerst even bedenken of de ruimte eronder vierkant of rond zou moeten worden gemaakt. Uiteindelijk werd het beide. Vóór rond, omdat dat gewoon leuker lijkt, en aan de zijkanten recht, zodat Heiko er eenvoudig met de zitmaaier langs kan rijden. Zonder dat hij er later nog handmatig bij moet de kantjes te knippen. Toen een schep gepakt en de randen gemarkeerd. Beide gelijk? Dan kon de megaklus beginnen.
 
Met een handharkje maakte ik eerst de grond los, waarmee veel onkruid al weggehaald kon worden. Meteen werden de jonge seringen daardoor duidelijk zichtbaar en konden die weggeknipt worden. Weer met de hark erover, weer knippen (want de wortels bleven maar weer boven komen) en als alles weggehaald was, kon als laatste de grond weer worden aangeharkt. Dat werk herhaalde ik elke vijftien centimeter, rondom de stammen van beide seringenbomen. Nagenoeg de hele tijd waren Pantro, Jikke en Ebba bij me in de buurt. Is dat lief of is dat lief? Samen gingen we ook geregeld even naar de boomstam-bank, die Heiko heeft gemaakt en nu op de oprit staat. Daar nam ik dan iets te drinken en kregen onze vriendjes water en een paar snoepjes. Gezelligheid ten top! Nadat de laatste jonge seringen weggehaald waren, was ik niet alleen blij dat het klaar was, maar nog blijer-der met het resultaat! Het verschil is groot en het is nu stukken netter!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta