En daar gaat hij…

En daar gaat hij…

 
Vanochtend meteen bij het opstaan scheen het zonnetje al lekker. Een goede start van de dag. Om heel eerlijk te zijn was onze stemming ietsjes minder zonnig. Maar… we hebben gezellig samen ontbeten en tegelijkertijd ook de broodjes voor Heiko voor onderweg gesmeerd en een kan koffie gemaakt. Hierna kon alles wat we gisteren klaargemaakt hadden in de picknickmand, samen met de thermoskan met koffie. Toen moesten de laatste dingetjes nog wel even bij elkaar gezocht worden: het oplaadkabeltje van mobiel en fotocamera, toiletspullen en niet te vergeten: het boodschappenlijstje!
 
Een paar dingetjes zijn gewoon te lekker om niet weer te eten, bijvoorbeeld vruchtenhagel. Heel vreemd, dat we juist dát broodbeleg nu lekker vinden. Nu we het hier niet kunnen kopen… Rond half negen was alles ingepakt. Hét moment was daar. We hebben elkaar nog een poosje vastgehouden en geknuffeld, waarna de auto werd gestart. “Nog één zoen!” en daarna was het echt tijd voor Heiko om te gaan. Hij had immers een lange reis voor de boeg. Pantro en ik hebben hem samen uitgezwaaid. We hebben zo lang gezwaaid, dat de auto de bocht om ging en we hem niet meer konden zien. En toen was het stil…
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Översätta