Emotioneel weerzien in Siddeburen

Emotioneel weerzien in Siddeburen

wp_20160929_18_54_16_pro
Het is deze week “Licht- en Klankweek” in Siddeburen. Het dorp waar ik ruim twintig jaar heb gewoond. Vanmiddag en avond was er een braderie, een grote. Toen ik vanochtend nog een bezoekje aan Jan en Fré Danhof had gebracht, begon het “te kriebelen”. ‘s Avonds nog een keer naar Siddeburen gereden, in de hoop een paar bekenden tegen te komen. Gelukt hoor: ik heb bijna geen kraampje bekeken! Gezellig! En sinds dertig (!) jaar organiseert “Schans-Pop 2000” diverse activiteiten in de tent. Zelf was ik bestuurslid vanaf het begin en ruim tien jaar lang. Tot in 2000 kwam ik er met veel plezier. Helaas werd de tent “verboden” terrein, omdat ik dat jaar daar mijn broertje Eddy voor het laatst in leven heb gezien. Een hoge drempel weerhield met van het gaan. Maar vanavond ben ik tóch gegaan. Ik wou weten of het gevoel terecht was. Wat een hartverwarmende begroetingen! Met (meer dan) open armen werd ik ontvangen. Wat mooi. En dat na al die jaren. Met een paar van het bestuur heb ik nog contact trouwens. Één daarvan nam me mee naar de tent, die toen nog leeg was. Emotioneel moment, waarbij de waterlanders niet onderdrukt konden worden. Alle begrip van de jongens, mannen inmiddels. We zijn nog even op de foto gekomen en na nóg een kopje koffie ben ik weer naar huis gegaan. Mét een uitnodiging op zak, voor aanstaande zaterdag. Dan vindt het laatste feest plaats, die door deze heren wordt georganiseerd. Ik denk, dat ik onze visite ga afzeggen…
img-20160929-wa0003      img-20160929-wa0004

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta