Eerste Kerstdag 2019

Eerste Kerstdag 2019


Vanmorgen was Joke, zoals nagenoeg altijd, als eerste van bed af. Ten eerste kon ze niet langer liggen vanwege rugpijn, ten tweede moest ze erg hoesten vanwege haar verkoudheid. Ten derde wilde ze graag alles klaar hebben staan, het ontbijt, voordat onze gasten beneden zouden komen. De avond ervoor, Julafton, hadden we gezegd dat het ontbijt niet voor 09:00 uur geserveerd werd en die tijd hebben ze dan ook heel keurig aangehouden. Toen ik hoorde dat Joke beneden was ben ik er achteraangegaan. Kijken of er hand- en spandiensten verricht kunnen worden. Maar Joke had alles vooraf goed voorbereid en had alles perfect in haar hoofd. Toen onze gasten beneden kwamen stond het uitgebreide kerstontbijt op de keukentafel klaar. Na elkaar “Prettige Kerstdagen” te hebben gewenst gingen we beginnen met ons eerste broodje. Er was keuze genoeg: van “gewoon” wit en bruinbrood tot suikerbrood en van kerststol tot roggebrood. Ook het belegkeuze was reuze. “Eitje erbij?” Ook geregeld. Thee en koffie met een glas jus d´orange en het was compleet. We zaten erg gezellig met z´n vieren te ontbijten en aten meer dan dat we zouden eten als we er alleen hadden gezeten. Met meer mensen tezamen eten is gezelliger!
 
We namen er ruimschoots de tijd voor, want haast hadden we absoluut niet. Ongeveer 1,5 uur later kon de tafel weer leeggeruimd worden en werd de koffie aangezet. We bleven gezellig in de keuken bij de hoge tafel zitten en het gesprek of de gesprekken werden gewoon voortgezet. Op enig moment besloten Sietse en ik een klein ommetje te maken. Beiden hadden we behoefte aan een beetje beweging én aan frisse lucht. Schoenen aan, jas aan en muts op en eruit! Sietse stelde de app Strava in op zijn telefoon en we liepen in zuidelijke richting van huis. Vlakbij onze geplande zijweg naar rechts, richting Hultarödja kwamen ons twee wandelaars tegemoet. Het bleken onze buren uit Västorp te zijn, Erling en Britt. Daar hebben we eventjes mee gesproken en Erling liet mij nog een foto van een val zien. Eentje voor wilde zwijnen. Of ik hem wilde helpen om die te timmeren. Ja natuurlijk wel. Leuk! Sietse en Erling spraken nog even over hun gedeelde passie voor oldtimers en motoren. Sietse moest beloven om volgend jaar met de El Camino te komen óf op de Harley. Na dit gesprek vervolgden wij onze wandeltocht. Toen we ongeveer een uurtje later terug waren gaf de app aan dat we 4,8 kilometer hadden gelopen. Nice to know.
 
Ondertussen hadden de dames het fotoalbum van onze verbouwing van Ödarp erbij gepakt. Ook hadden ze gezellig samen verder bijgepraat en een glas drinken ingeschonken. Het duurde vervolgens niet lang meer voordat Joke met de voorbereidingen voor het kerstmaal begon. De Jansson Frestelse (een aardappelgerecht) ging in de oven, alsmede de grote ham. Als groente kwamen er rode kool, spruitjes en een rode bietensalade op tafel. De tafel zelf was wederom gezellig gedekt en goed gevuld met etenswaren. Er was zelfs een echte menukaart gemaakt, waarop onze gasten konden lezen wat ze te eten kregen. Toen we aan tafel konden werden er eerst de nodige foto´s genomen van de mooie plaatjes. Daarna werd er “aangevallen”. Ook voor dit diner gold, dat er individueel meer gegeten werd dan normaal ieder voor zich. Omdat het zo lekker was én vanwege het gezelschap. Tot en met het toetje van gelatinepudding en chocolademousse met slagroom was het heerlijk. De complimenten voor de kok gingen meermaals over de tafel. En verdiend! Joke had wederom enorm haar best gedaan.

 
We hadden nog enorm lol over de toetjes: tante Heiltje en ik namen tóch nog maar een beetje van de gelatinepudding. Ook al waren we verzadigd. Kijken wie het meest op kon? Na het diner gingen de mannen weer afwassen, dat vonden we wel het minst wat we konden doen. Toch? De beide dames verplaatsten zich naar de kamer en namen een welverdiende pauze. Na de afwas namen we tijd voor een gezamenlijk praatje. En ondanks het feit, dat we hadden afgesproken, dat we geen pakjes zouden geven hadden beide partijen zich er niet aan gehouden. Er was voor ieder een presentje. Zo kreeg tante Heiltje een kalender met foto´s van Ödarp en omgeving en een sneeuwbol met een reetje en verlichting erin. Sietse vond de mok met een foto van hem erop een goede keuze. Wij werden door tante Heiltje verrast met een prachtig kunstwerkje. Dat had een buurtbewoner van haar gemaakt. Van Sietse kregen we het aanbod om een fotoshoot te laten maken, bij een professionele fotograaf! Toeval dat hij ons dat als cadeautje gaf? Wij hadden het er al vaker over gehad, althans Joke was er al meerdere keren over begonnen. Het was er nog steeds niet van gekomen. Wellicht dat het binnenkort toch gaat gebeuren. Prachtig geschenk!
   
´s Avonds zaten we met z´n allen in de kamer onder het genot van een hapje en een drankje. Wat een gezelligheid, om samen met lieve familieleden de Kerst te vieren. Hoe fantastisch is het, dat ze “even” ruim duizend kilometer hebben gereden om hier bij ons te zijn. Samen babbelden we nog een paar uurtjes lang. En dat ging uiteraard onder het genot van drankjes en hapjes. Joke verraste iedereen met kaarsjes. Niet om aan te steken, maar om op te eten. De stander was van worst gemaakt, de kaars zelf van reepjes kaas en het vlammetje van een zilveruitje. Hoe leuk! Vanzelfsprekend mocht op deze avond de glögg niet ontbreken, anders zou het niet écht Kerst zijn. Wat een heerlijke dag weer. Eentje die weer ontzettend snel is omgevlogen. Na deze “enerverende” dag gingen we niet al te laat naar bed. Om 22:30 uur waren alle lichten in het huis uit…
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta