Eerste dag van nieuw jaar en nieuw decennium

Eerste dag van nieuw jaar en nieuw decennium


Het is vandaag de eerste dag van het nieuwe jaar. We leven nu in het jaar met twee keer het getal 20. Dat typt en schrijft wel gemakkelijk, alleen is het wel even wennen. Zoals te verwachten, was het een vreselijk rustige jaarwisseling in Ödarp. Geen vuurwerk en daarmee ook geen flitsen in de lucht en geen gedonder van “bombardementen”. Want daar klinken sommige donderslagen wel naar. Zo´n rustige jaarwisseling past ons wel. Via Internet vernamen wij, dat in Nederland daadwerkelijk voor ongeveer 77 miljoen euro de lucht ingeschoten is. Onvoorstelbaar, wát een bedrag! Wát een geld! Omgerekend kom je ongeveer uit op bijna €.4,50 per inwoner. Nederland heeft namelijk 17,18 miljoen inwoners. Toen we dat lazen wilden we uiteraard ook weten voor hoeveel geld er in Zweden de lucht in is gegaan. Ook dat was op het internet te vinden. Het gaat hier om het eerdergenoemd bedrag van rond de 20 miljoen euro. Een stuk minder dan in Nederland, ongeveer een kwart daarvan. Als je weet, dat hier 10,12 miljoen mensen wonen is dat omgerekend nagenoeg €.2,00 per persoon. Ruim de helft minder! Wat zegt dat over de Zweden? Zuiniger? Milieubewuster? Andere tradities? Gaan ze verstandiger met geld om?

Wij zijn er blij mee dat het hier op het platteland zo lekker rustig is. Echter, in de steden wordt wel vuurwerk afgestoken en net als in Nederland niet alleen tussen 24:00 en 01:00 uur op oudejaarsnacht (Nyårsafton in het Zweeds). Via Facebook las ik klagende inwoners van Aneby, over het feit dat jongeren harde knallen veroorzaakten met hun vuurwerk. De klager had binnen een compleet gestreste hond zitten. Die was aan het hyperventileren en durfde niet meer naar buiten en hield zodoende zijn behoefte op. Een zeer ongezonde zaak. Daarover werd terecht geklaagd. Helaas zonder effect, want de veroorzakers lezen die berichten op Facebook naar alle waarschijnlijkheid niet. Misschien hun ouders wel, maar die denken vast ” Ach, dat doet mijn kind niet”.

Wij sliepen ons op de eerste ochtend van het nieuwe jaar lekker uit, om daarna in alle rust van een ontbijtje te genieten. Zoals de meesten van jullie zo langzamerhand wel weten, rook ik. Ondanks dat het je hier in Zweden wel héél erg sterk wordt afgeraden, zelfs een beetje dwangmatig. Maar ik kan er nog steeds niet zonder. Uiteraard is het een verslaving geworden, maar het geeft mij ook een verlichting van de (zenuw-) pijn. Helaas heb ik nog geen medicijn tegen de klachten, die (tijdelijk) zo goed werkt als nicotine, waardoor ik blijf roken. Ik heb dan namelijk ongeveer een kwartier tot een half uur minder pijn en dat is me heel veel waard. Ik rook trouwens al jaren niet meer in huis, omdat het ten eerste voor Heiko niet leuk is, ten tweede stinkt het en ten derde wil ik familie, vrienden en kennissen er ook beslist niet mee confronteren. De serre is mijn ruimte daarvoor. Ja, het kamertje, die Heiko dit najaar heeft geïsoleerd en geschilderd. Het is daardoor een gezellige ruimte geworden, maar ´s winters wel koud. Daarvoor hebben we een gaskacheltje gekocht en dan gaat het prima. Alleen was die vanochtend leeg. Waar krijgen we een nieuwe gasfles op 1 januari? Vol goede moed stapte Heiko in de auto en reed hij naar Tranås. Na veel zoeken kon hij een nieuwe kopen bij een benzinepomp. En daarmee zat ik er vanaf een uur of drie weer warmpjes bij.

Zoals elke eerste van de maand ging ik vandaag een poosje aan de slag met de administratie. Heiko was immers toch naar Tranås. Net als die andere dagen haal ik gegevens op van de banken en die verwerk ik in een Excel-bestand. Dat doe ik al jaren en eigenlijk hebben we er nog maar een paar keer iets uit opgezocht. Waarvoor doe ik het dan eigenlijk nog? Tja, toch voor die sporadische keren waarschijnlijk. Daarbij komt ook trouwens, dat ik graag wil weten wat er binnenkomt en nog belangrijker wat eruit gaat. Altijd goed om aan het einde van de maand de stand van zaken te weten. Toen dat alles in kannen en kruiken was begon ik met het maken van de back-ups. Alle foto´s en documenten worden dan gekopieerd van de harde schijf naar twee losse: een voor in huis en een voor in de auto. Zo is er bij een calamiteit altijd wel eentje die we weer kunnen gebruiken.

Voor de rest van de dag deden we het rustig aan: een beetje lezen, muziekje luisteren, babbelen. Tot het moment, dat het tijd was om te eten. Omdat we, zoals waarschijnlijk meer mensen “in den lande en in den vreemde” nog wel een weekje kunnen teren op hetgeen ze de laatste week hebben gegeten, werd het een eenvoudige maaltijd: patat. Nee, niet iets waar geen of weinig calorieën inzitten, maar wel gemakkelijk. En dat vonden we en dan met name ik, ook wel iets hebben. Nu maakte Heiko het een en ander klaar. Om heel eerlijk te zijn: we hebben onze bordjes niet leeggegeten… Daarna was het over en uit: beentjes op de bank en even elk zijn ding doen. Heiko keek naar de wereldkampioenschappen darts op zijn mobiel en ik keek tv. Vraag me alsjeblieft niet wat ik heb gekeken, want dat weet ik absoluut niet meer. Zelfs de dametjes Jikke en Ebba begonnen dit jaar zeg maar gerust lui. In ieder geval zijn we, hoewel met een zwarte rand, de eerste dag van het nieuwe jaar, van het nieuwe decennium, redelijk doorgekomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta