Eerste berenklauw gezien!

Eerste berenklauw gezien!


Voor het eerst sinds we hier wonen hebben we een berenklauw gezien! Ik durf wel te zeggen, dat het überhaupt de eerste keer is, dat we in Zweden wonen én op vakantie zijn geweest. Nog nooit eerder kregen we deze plant te zien. Op zich zijn we daar helemaal niet droevig om, gezien het feit, dat de plant schadelijk is voor de mens. Met name wanneer de plant aanraakt wordt. Het kan brandwonden ten gevolge hebben, als de huid daarna aan het zonlicht wordt blootgesteld. Toch kun je ook delen van de plant eten! Nou ben ik wel van de “uit-probeer-ige”, maar deze spring ik mooi over. Overigens behoort de gewone berenklauw tot de schermbloemenfamilie en komt van nature voor in heel Europa en daarmee ook in Zweden. Het is een 90-150 cm hoge vaste plant, die veel langs dijken en wegen voorkomt. Er zijn qua hoogte uitzonderingen waargenomen, waarbij de plant tot over de twee meter groeit. De plant is ruw behaard en heeft drievoudig gevind tot vinspletige bladeren. Dat houdt in, dat door insnijdingen de bladeren ongeveer tot het midden open zijn en als het ware in twee rijen verdeeld zijn. De stengel is kantig en gegroefd. De gewone berenklauw bloeit van juni tot oktober met witte óf gele bloemen. Dat is weer een andere soort. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen, dat ik de plant, nadat hij is uitgebloeid, wel heel mooi vind. En dan met name de bloemen. Een paar jaar geleden heb ik die nog geverfd en op een vaas gezet. Of we deze daarvoor later nog gaan plukken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


CAPTCHA Image
Reload Image
Översätta